Partnergeweld


Filmpje over partnergeweld

In België is een op de zeven vrouwen en een op de tien mannen slachtoffer van partnergeweld. In bijna de helft van de gevallen was minstens één kind getuige. Getuige zijn van geweld heeft dezelfde gevolgen als zelf mishandeld worden. Bekijk hier de getuigenis van Tom en Lara in een filmpje van TV.Klasse.
 

Bron: TV.Klasse 

Goed om weten:
Klasse maakte in 2011 een nummer over partnergeweld. Dit nummer voor leraren bevat onder meer achtergrondinformatie en een plan van aanpak, die een houvast biedt wanneer leraars ontdekken of vermoeden dat een leerling getuige is van partnergeweld.

Naar het luik over partnergeweld op www.klasse.be
Naar het nummer van Klasse over partnergeweld  

top


De stilte doorbreken – in kerk en samenleving

Partnergeweld treft een aanzienlijk aantal mensen en gezinnen in de samenleving. Ook koppels in de katholieke kerk.

Christenen zijn geroepen om in Jezus’ spoor op te komen voor gekwetste en kwetsbare mensen en voor iedereen van wie de waardigheid geschonden wordt. Opkomen voor slachtoffers van partnergeweld en hen daadwerkelijk hulp bieden – door bijvoorbeeld hun verhaal te beluisteren en de weg naar de hulpverlening te wijzen – maken daarom wezenlijk deel uit van de diaconie in de kerkgemeenschap.

Het is belangrijk dat de kerkgemeenschap partnergeweld niet doodzwijgt, maar erover spreekt. Het kan voor de betrokken slachtoffers en daders een eerste aanzet zijn om hulp te zoeken en het onrecht te doen stoppen.
Paus Franciscus vestigde op 11 september 2013 de aandacht op gezinnen die te lijden hebben onder huiselijk geweld.
Verder op deze webpagina vind je concrete suggesties voor wat de kerkgemeenschap kan doen.

Uit cijfers van 2009 van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, opgenomen in hoofdstuk 11 ‘Partnergeweld’ (p.175-297) van ‘Vrouwen en mannen in België. Genderstatistieken en genderindicatoren. Tweede editie’ blijkt dat van de respondenten van de enquête die in opdracht van het IGVM telefonisch werd uitgevoerd bij een representatieve steekproef van de Belgische bevolking tussen 18 en 75 jaar:
- 12,5 % aangeeft dat zij gedurende de laatste 12 maanden minstens één keer het slachtoffer werden van een gewelddadige handeling door hun (ex-)partner (15% van de vrouwen en 10% van de mannen).
- 11% psychologisch of verbaal geweld onderging
- 1,3% slachtoffer werd van fysiek geweld
- meer dan de helft van de mannelijke slachtoffers en een derde van de vrouwelijke slachtoffers er met niemand over praat
- advocaten en politie slechts door een minderheid (3,3%) aangesproken worden.

In 2010 waren er in België gemiddeld per dag 121 registraties van partnergeweld bij de politie: 59 voor fysiek geweld, 57 voor psychologisch geweld, 5 voor economisch geweld, 0,33 voor seksueel geweld. (Bron: Federale Politie, Rapport criminaliteitsstatistieken 2000-2010, p. 13.)
In 2012 waren er dat gemiddeld per dag 114. (Bron: Federale Politie, criminaliteitsstatistieken, 2000-2013 tweede trimester).

top


Wat is partnergeweld?

Bron: Affiches van de campagne rond partnergeweld van de Vlaams Overheid: www.1712.be


Definitie

In het Nationaal Actieplan ter bestrijding van partnergeweld en andere vormen van intrafamiliaal geweld 2010-2014 wordt partnergeweld als volgt gedefinieerd (pag. 1):

“Partnergeweld vormt zonder enige twijfel de meest voorkomende vorm van geweld binnen de familie of het gezin.

Onder geweld in intieme relaties verstaat men een geheel van gedragingen, handelingen en houdingen van één van de partners of ex-partners die erop gericht zijn de andere te controleren en te domineren. Het omvat fysieke, psychische, seksuele en economische agressie, bedreigingen of geweldplegingen die zich herhalen of kunnen herhalen en die de integriteit van de ander en zelfs zijn socio-professionele integratie aantasten. Dit geweld treft niet alleen het slachtoffer, maar ook de andere familieleden, waaronder de kinderen. Het is een vorm van intrafamiliaal geweld.

Meestal zijn de daders van dit geweld mannen en de slachtoffers vrouwen. Geweld in intieme relaties in de privé-sfeer is meestal de uiting in het privé-leven van de ongelijke machtsverhoudingen die in onze samenleving nog steeds bestaan tussen vrouwen en mannen.

Deze definitie kan niet los gezien worden van de definitie van intrafamiliaal geweld die door het College van Procureurs-generaal werd aangenomen en die partnergeweld omschrijft als “ieder vorm van fysiek, seksueel, psychisch of economisch geweld tussen echtgenoten, samenwonenden of personen die hebben samengewoond en tussen wie een affectieve band bestaat of bestaan heeft”.

top


Vormen van partnergeweld

Partnergeweld komt voor in alle sociaal-economische klassen, alle leeftijdscategorieën en alle culturen, zowel binnen heteroseksuele als homoseksuele relaties. Meestal zijn vrouwen het slachtoffer van partnergeweld, maar ook mannen kunnen ervan het slachtoffer zijn.

Partnergeweld neemt verschillende vormen aan:

  • Psychisch geweld: de persoonlijkheid van het slachtoffer wordt onderdrukt door middel van bedreigingen, vernederingen, verwijten, intimidaties, schelden, opzettelijk vernietigen van bezittingen, pesten, sociaal isoleren, het controleren van het sociale leven, geen inspraak geven in beslissingen, dreigen om de kinderen iets aan te doen, dreigen met zelfdoding, …
    Uit cijfers van 2009 van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen blijkt dat deze vorm van partnergeweld het meest voorkomt.
     
  • Fysiek geweld: slaan, schoppen, door elkaar schudden, afranselen, bij het haar trekken, tegen een muur werpen, met een sigaret verbranden, verwonden met een mes, met voorwerpen gooien, poging tot wurging of verstikking, achterlaten langs de weg, …
    Deze vorm van geweld is het meest gekend, omdat de gevolgen meestal duidelijk zichtbaar zijn onder de vorm van blauwe plekken, kneuzingen, botbreuken, brandwonden en andere lichamelijke letsels.
     
  • Seksueel geweld: handtastelijkheden, pijnigen van de geslachtsdelen, ongewenst bekijken of begluren, iemand dwingen tot kijken naar porno, iemand dwingen seksuele handelingen te dulden of te verrichten, mee moeten gaan naar een parenclub. Verkrachting binnen de partnerrelatie komt vaak voor en wordt weinig gerapporteerd omwille van maatschappelijke taboes en vooroordelen.
    Naar een bijdrage in Het Nieuwsblad van 20 februari 2014 over verkrachting binnen de partnerrelatie
     
  • Financieel (economische) geweld: de partner bewust financieel afhankelijk maken, niet in de basisbehoeften voorzien, achterhouden van huishoudgeld, afpersen, ...
     


Tal van vrouwen, maar ook mannen,
leven dag in dag uit met pijn en angst in hun relatie.
Vernederingen, beledigingen, verwijten, schelden …
Je gevoelens worden gekwetst.
Je voelt je belachelijk gemaakt, gekleineerd, gepest.

Rake klappen, verwondingen, blauwe plekken …
Je lichaam schreeuwt het uit.

Familie en vrienden niet mogen zien,
niet uit werken mogen gaan, …
Afpakken van je paspoort of verblijfsvergunning.
Je raakt geïsoleerd.

Gedwongen worden tot ongewenste seksuele handelingen …
Je voelt ge gebroken.

Geen inspraak hebben in beslissingen …
Je zelfvertrouwen gaat verloren.

Angst beheerst je leven.

Zwijg niet over partnergeweld
maar breng anderen op de hoogt,
zodat ze je kunnen helpen.
 

Bron: Breek de stilte voor je zelf gebroken bent
 


Drakenslippers – het waargebeurd beeldverhaal van Rosalind Penfold (pseudoniem) over het leven met een gewelddadige man – geeft een goed beeld van de mechanismen van partnergeweld en van wat slachtoffers meemaken. Het laat zien hoe subtiel huiselijk geweld (partnergeweld) soms begint: met leugens, vernederingen, beschuldigingen, eisen, het wekken van medelijden, … Drakenslippers toont de destructieve kracht van huiselijk geweld. Het is erg verhelderend voor wie meer wil weten over partnergeweld.

Op de Engelstalige website www.dragonslippers.com die bij het boek 'Drakenslippers' hoort, vind je een overzicht van indicatoren voor huiselijk geweld.

top


Ook kinderen zijn slachtoffer

Kinderen kunnen oog- en oorgetuigen van geweld zijn. Ze zien hun ouders bijvoorbeeld schoppen en slaan, en ze zien wat de gevolgen ervan zijn (blauwe plekken, verwondingen, ...). Ze kunnen het geschreeuw, de vernederingen, de klappen, … horen en ze proberen zich voor te stellen wat er aan het gebeuren is. Voor een op de drie kinderen heeft dat levenslange gevolgen.
Specialisten stellen dat de impact op kinderen die geweld horen of zien even ernstig is als kinderen die zelf mishandeld worden. 

Uit het interview met psycholoog Hilde Genetello in het nummer van Klasse over partnergeweld, p. 6:

“Soms denken we dat het voor een kind wel meevalt, zolang het niet in de klappen deelt. Mishandelde partners zeggen soms: ‘De dag dat hij de kinderen pijn doet, ben ik weg!’. E beseffen niet hoe erg hun kind nu al lijdt. Geweld zien heeft dezelfde impact als mishandeld worden. Het kind leeft elke dag met angst, verdriet en verwarring. Het moet voortdurend afwegingen maken. ‘Geef ik een kusje aan papa, dan denkt mama dat ik hem graag zie. Geef ik geen kusje, dan wordt hij misschien kwaad.’ Het kind voelt zich ook verantwoordelijk. ‘Als ik mama had geholpen, dan was hij niet zo kwaad geworden.’ Dag in dag uit zo leven tast je veiligheidsgevoel aan. Veel kinderen hebben het later moeilijk met relaties en lopen het risico het gedrag van hun ouders te kopiëren."


Geweld tast het gevoel van veiligheid aan. Dat is ook zo bij die op het eerste zicht geen problemen lijken te hebben. Veel kinderen verbergen hun problemen voor hun ouders. Dat gebeurt gewoonlijk omdat zij denken dat hun ouders al genoeg problemen en zorgen hebben.

De meeste kinderen blijven loyaal tegenover hun ouders, ook tegenover de dader. Zij blijven hun ouders gewoonlijk verdedigen en doen alsof er thuis niets aan de hand is.

Kinderen praten niet gemakkelijk over het geweld dat ze zien, ook niet met hun beste vrienden of vriendinnen. Ze schamen zich ervoor. Het maakt hen eenzaam, omdat ze een geheim – een gezinsgeheim – met zich meedragen.

Kinderen die getuige zijn van geweld in het gezin lopen grotere kans om later slachtoffer of dader te worden van familiaal geweld.

top


Gevolgen voor partner en kinderen

Wat de gevolgen voor peuters en kleuters, lagereschoolkinderen, jongeren en volwassenen zijn, staat beschreven op p. 5 van de brochure van Klasse over partnergeweld en op p. 9 van de brochure ‘Geweld in huis raakt kinderen’ van Steunpunt Algemeen Welzijnswerk.

We citeren uit deze twee brochures:

Bij peuters en kleuters:
- niet goed groeien
- de taalontwikkeling en het zindelijkheidsproces vertragen
- veel huilen
- eet- en slaapproblemen
- onrustig zijn
- Agressief zijn, driftbuien hebben
- lusteloosheid, minder interesse, minder plezier
- angst om alleen te zijn
- hevige reactie bij harde geluiden en hechtingsproblemen.

Bij lagereschoolkinderen:
- zich terugtrekken, afwezig zijn,
- een negatief zelfbeeld, faalangst
- snel boos worden, agressief zijn, pesten, vernielzucht, verzet tegen autoriteit
- tegenvallende resultaten op school
- fysieke klachten: hyperventilatie, hoofdpijn, buikpijn, …

Bij jongeren:
- dadergedrag: vechten, vernielzucht, verbaal geweld, pesten, agressief zijn, spijbelen …
- slachtoffergedrag: zelfverminking, drugs- en alcoholproblemen, zelfdodingsgedachten, depressie …
- een deel van de jongeren ondervindt weinig gevolgen.

Volwassenen die partnergeweld hebben meegemaakt:
- kampen vaker met een laag zelfbeeld en twijfelen vaker over zichzelf en hun eigen kunnen
- hebben vaker problemen om zelf waardevolle relaties op te bouwen
- hebben doorgaans een groot wantrouwen tegenover andere mensen en hebben angst voor het onbekende
- maken meer kans om zelf geweld te plegen of mee te maken in relaties
- hebben vaak schuldgevoelens tegenover de kinderen waardoor de relatie met de kinderen (meer) onder druk komt te staan
- kunnen financiële problemen krijgen door de kosten voor hulpverlening (zoals raadpleging, verzorging, verpleging) of door ontslag op het werk als gevolg van toenemend of overdreven ziekteverzuim.

Slachtoffers van partnergeweld zwijgen vaak uit schaamte, uit schuldgevoel, uit onwetendheid over de strafbaarheid ervan, omdat ze overrompeld worden door verwarde en tegenstrijdige gevoelens voor hun partner, of omdat ze zich in een zwakke positie bevinden. Ze hopen vaak dat alles vanzelf weer goed zal komen, vooral wanneer gewelddadige uitbarstingen en rustigere periodes elkaar opvolgen en de partner spijt betoont.
Bij een aantal slachtoffers leidt partnergeweld tot arbeidsongeschiktheid of tot een (tijdelijke) terugtrekking uit het sociale, openbare leven.

top


Partnergeweld is strafbaar

Geweld tussen partners is onaanvaardbaar. Er is niets dat geweld rechtvaardigt.
Geweld tussen partners is strafbaar. Slagen en verwondingen, bedreigingen, seksueel geweld, … zijn strafbare feiten.

Iedereen is verplicht hulp te bieden of in te roepen als iemand gevaar loopt. Dat houdt niet in dat je verplicht bent een melding te doen bij de politie.
Hulp bieden kan ook betekenen dat je naar het verhaal luistert, helpt zoeken naar oplossingen, doorverwijst naar de gespecialiseerde hulpverlening, advies inwint, …
Wie weet heeft van een probleem dat gevaar inhoudt en niets onderneemt, is strafbaar.

Uit het interview met psycholoog Hilde Genetello in het nummer van Klasse over partnergeweld, p. 6:

“Geweld stopt niet vanzelf. Als je de andere kant opkijkt, gaat het geweld in het beste geval gewoon door. In het slechtste geval wordt het erger, frequenter en met ernstigere letsels … Niets doen is het erger maken. Een kind dat eens per maand geweld ziet, heeft op zijn twaalfde al meer dan honderd keer geweld gezien. Stel dat een kind een overval ziet en het is wekenlang verward. Dat kind helpen we wel bij het verwerkingsproces. Een getuige van geweld tussen zijn ouders niet? Daar is de pleger zelfs iemand van wie het kind houdt. Ontzettend verwarrend.”

top


Wat kan je doen als slachtoffer?

Het is belangrijk te weten dat er niets is dat geweld rechtvaardigt. Partnergeweld is onaanvaardbaar. Het is goed om te beseffen dat je niet de enige bent die slachtoffer is van partnergeweld.

Blijf niet alleen zitten met je ervaringen en verhaal. Spreek erover met iemand uit je omgeving die je vertrouwt: een vriend(in), een familielid, een buur, een collega, iemand in de parochie- en geloofsgemeenschap, …

Het is belangrijk dat het geweld stopt. Als de situatie niet veilig is en het onrecht aanhoudt, zal je moeten beslissen of je thuis blijft wonen en (samen) hulp zoekt of gaat vertrekken. Dat is geen gemakkelijke beslissing. Het is belangrijk dat je voor jezelf de voor- en nadelen goed afweegt. Je kunt steeds hulp inroepen, ook als je bijvoorbeeld geen eigen inkomen hebt of wanneer je papieren werden afgepakt.

Als je besluit te blijven:

  • Blijf dan praten met mensen uit je omgeving die je vertrouwt en/of met professionele hulpverleners, en zorg ervoor dat je jezelf niet isoleert.
  • Neem een aantal voorzorgsmaatregelen (als vlucht- en veiligheidsplan):
    • Zoek belangrijke telefoonnummers op en houd ze bij de hand (in je gsm bijvoorbeeld): politie (101), huisarts, hulpdiensten (bv. CAW: tel. 078 150 300, je vertrouwenspersoon, een vluchthuis, …
    • Plan waar je naartoe kunt gaan als het geweld weer opduikt en escaleert; bespreek dit ook met de betrokkenen. Houd rekening met de gevolgen voor de kinderen (zoals school, hobby’s).
    • Spreek met je omgeving af hoe je hen kunt verwittigen als er opnieuw geweld is; spreek eventueel een codewoord af op basis waarvan je omgeving hulp kan inroepen.
    • Laat medische attesten opstellen door je huisarts over slagen en verwondingen, je psychologische toestand of de duur van een volledige arbeidsongeschiktheid ten gevolge van het ondergane geweld. Deze attesten kunnen later als bewijs dienen wanneer je je partner tijdelijk of definitief verlaat.
    • Leg belangrijke documenten op een veilige plaats en bewaar kopieën van deze documenten bij een vertrouwenspersoon, zoals je identiteitskaart, rijbewijs, SIS-kaart, papieren van de mutualiteit, papieren van de kinderbijslag, verzekeringen, huwelijksakte of trouwboekje, geboorte-attesten, verblijfsvergunning, documenten in verband met je bankrekeningen en leningen, medische voorschriften of rapporten, huurcontract of kopie van het eigendomsbewijs als je (mede)eigenaar bent, adressenboekje, …
    • Laat een noodtas met kleding, eventuele medicatie en geld achter bij je vertrouwenspersoon, voor het geval je in een onveilige situatie plots moet vertrekken.
    • Spreek met je kinderen af wat ze moeten doen in geval van geweld: het huis verlaten om te telefoneren, de politie bellen (leer ze hoe ze het noodnummer 101 bellen), naar de buren lopen.
    • Je kunt contact opnemen met het gratis nummer 1712 voor verdere informatie en antwoorden op de vragen waarmee je zit.
      1712 is het centraal meldpunt voor alle vormen van geweld.
    • In geval van geweldpleging: probeer naar buiten te gaan en roep om hulp of bel 101 (noodnummer van de politie). Wanneer het niet lukt om naar buiten te gaan, probeer dan kamers waar geen uitweg mogelijk is, te vermijden.

Als je besluit weg te gaan:

  • Je kunt beroep doen op een vluchthuis, indien je niet bij familie of vrienden terecht kunt. Professionele hulpverleners kunnen je hierin adviseren. Je kunt hierover al vooraf inlichtingen inwinnen.
    In geval van nood en te hevig geweld kun je ook naar de politie gaan.
    Je kunt eventueel je kinderen van de school of de opvang afhalen, in samenspraak met deze instanties.
  • Je neemt best belangrijke documenten mee (zoals je identiteitskaart, SIS-kaart, rijbewijs, papieren van de mutualiteit, de kinderbijslag en verzekeringen, …) Kopieën hiervan worden, indien mogelijk, bij een vertrouwenspersoon achtergelaten.
    Je neemt ook je persoonlijke bezittingen mee (zoals juwelen, kleding), een kopie van de huis- en autosleutel, en voorwerpen waaraan kinderen gehecht zijn (zoals een knuffel).
  • Bij een medisch letsel laat je best een medische verklaring opstellen door je huisarts. Dit kan later als bewijs dienen.
  • Je kunt tegen je partner een klacht indienen bij de plaatselijke politiedienst. De politieambtenaren adviseren je over welke verdere acties aangewezen zijn of ondernomen moeten worden.
  • Als je weinig of geen inkomsten hebt, kun je financiële hulp aanvragen bij het OCMW.
  • Je kunt beroep doen op een advocaat. Wie weinig of geen inkomsten heeft, kan contact opnemen met het plaatselijke OCMW om de mogelijkheden van een pro-Deoadvocaat te bekijken.
  • Laat je voor je vragen (zoals bankzaken) adviseren door professionele hulpverleners.
  • Goed om weten: de wet biedt je de mogelijkheid om het huis te verlaten zonder je rechten te verliezen, of je gehuwd bent of niet. Je behoudt je rechten met betrekking tot de kinderen, de woning en de goederen.

Via de website van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen vind je de folder ‘Breek de stilte voor je zelf gebroken bent’.

Via de website van de Provincie Vlaams-Brabant vind je de crisiskaart voor slachtoffers van partnergeweld.

Verder op deze webpagina vind je meer gegevens over steunpunten en hulplijnen.

top


Wat kan je doen als dader?

De eerste en vaak moeilijkste stap is dat je inziet en dat het geweld jouw probleem is en niet dat van je partner, en dat je gelooft dat je je gedrag kunt veranderen als je ervoor wilt gaan en hulp zoekt.

Het is belangrijk dat je hulp zoekt, ook al schaam je je over wat er gebeurd is, ook al ben je bang dat men je zal veroordelen of neem je je voor dat het nooit meer zal gebeuren.
Spreek erover met iemand die je vertrouwt: de huisarts, een vriend(in),een familielid, een buur, een collega, iemand van de parochie- of geloofsgemeenschap, een priester, … Je vertrouwenspersoon kan mee helpen zoeken naar een oplossing, ook naar andere wegen om met je frustratie of woede om te gaan.
Je huisarts kan je doorverwijzen naar andere hulpverleners, zoals psychologen, therapeuten, psychiaters, andere instanties van eerstelijnszorg, zoals een CAW.

Een CAW biedt individuele en gezinsbegeleiding aan om met geweld in het gezin om te gaan.
De contactgegevens van een CAW in je buurt vind je via deze link

Centraal CAW-nummer: tel. 078 150 300

http://www.caw.be/geweld-het-gezin

www.caw.be

Verder op deze webpagina vind je meer gegevens over steunpunten en hulplijnen.

top


Wat kan je doen voor kinderen die getuige van partnergeweld zijn?

In de brochure ‘Geweld in huis raakt kinderen. Informatie en advies voor ouders’ – een realisatie van het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk – raadt men op p. 12-19 aan om eerst voor de veiligheid van je kinderen en jezelf te zorgen als het geweld thuis nog niet gestopt is, en contact op te nemen met de politie (bij grote dreiging), een vertrouwenspersoon (zoals de huisarts) of het CAW.

Als het geweld gestopt is, kun je contact opnemen met het CAW indien je twijfelt of je kind hulp nodig heeft bij het verwerken van het geweld. Je kunt ook contact opnemen met het kinderteam van het Centrum Geestelijke Gezondsheidszorg in je regio. Deze professionele hulpverleners kunnen je kinderen helpen met het verwerken van het geweld waarvan ze getuige of slachtoffer waren. Ze kunnen ook jou helpen om met je kinderen te spreken over wat ze hebben meegemaakt.

Het is belangrijk dat je met je kind praat over wat er gebeurd is, op een manier dat je kind het begrijpt. Mensen waar jij en je kind vertrouwen in hebben kunnen een steun zijn, ook om het vertrouwen van het kind te herstellen. Dat kan bijvoorbeeld de juf op school zijn of een ouder van een goede vriend(in).

Tips voor het praten met je kinderen over het geweld vind je op pag. 17 van de brochure ‘Geweld in huis raakt kinderen’.

top


Wat kan de kerkgemeenschap doen?

Christenen zijn geroepen om in Jezus’ spoor op te komen voor gekwetste en kwetsbare mensen en voor iedereen van wie de waardigheid geschonden wordt. Opkomen voor slachtoffers van partnergeweld en hen daadwerkelijk hulp bieden – door bijvoorbeeld hun verhaal te beluisteren en de weg naar de hulpverlening te wijzen – maken daarom wezenlijk deel uit van de diaconie in de kerkgemeenschap.

Het is belangrijk dat de kerkgemeenschap partnergeweld niet doodzwijgt, maar erover spreekt. Het kan voor de betrokken slachtoffers en daders een eerste aanzet zijn om hulp te zoeken en het onrecht te doen stoppen.


Zien – discreet aftoetsen – vuistregels

De gevolgen van partnergeweld zijn ernstig, zowel voor het slachtoffer als voor de kinderen die er getuige van zijn.

Daarom is waakzaamheid geboden, ook in de kerkgemeenschap. Iedereen is door de wet verplicht hulp te bieden of in te roepen als iemand gevaar loopt. Dat houdt niet in dat je verplicht bent een melding te doen bij de politie. Hulp bieden houdt ook in dat je naar het verhaal luistert, helpt zoeken naar oplossingen, advies inwint of doorverwijst naar de professionele hulpverlening.

Waakzaamheid betekent dat je alert bent voor de signalen die kunnen wijzen op partnergeweld. Zichtbare tekens zoals blauwe plekken of verwondingen kunnen wijzen op geweld, maar het betekent nog niet noodzakelijk dat ze het gevolg zijn van partnergeweld. Het vraagt dus tegelijk om voorzichtigheid.

Alarmsignalen kunnen zijn dat de persoon uit je parochie of omgeving:

  • plots blauwe plekken of andere lichamelijke letsels heeft;
  • steeds minder sociaal betrokken is en geïsoleerd raakt van familie, vrienden, de parochie, …;
  • geen interesse meer heeft voor vrijetijdsactiviteiten, die hij of zij voorheen erg leuk vond;
  • alsmaar meer problemen op het werk heeft (of voor een kind of jongere: alsmaar slechter presteert op school);
  • zenuwachtig of angstig wordt wanneer de naam van de partner genoemd wordt of wanneer de partner in de buurt is;
  • verontschuldigingen zoekt voor het slechte gedrag van zijn/haar partner;
  • meer alcohol begint te drinken of drugs gebruikt;
  • ...

Het discreet aftoetsen van wat je ziet of hoort, kan voor het slachtoffer al een eerste belangrijke stap zijn naar erkenning van de scheefgegroeide situatie. De deur gaat dan als het ware een stukje open.

Vuistregels voor een gesprek zijn:

  • Zorg ervoor dat je alleen bent met het slachtoffer, dat er niemand kan meeluisteren.
  • Zorg voor een sfeer van vertrouwen.
  • Luister naar wat het slachtoffer zegt, let ook op lichaamstaal.
  • Zeg aan het slachtoffer dat niemand het recht heeft om hem of haar te kwetsen, en dat geweld niet gerechtvaardigd kan worden.
  • Zorg ervoor dat je empathisch bent, maar veroordeel en beschuldig niet.
    Niet veroordelen is belangrijk. Er is een verschil tussen ‘daad’ en ‘dader’: het kwaad moet benoemd worden, maar de dader mag niet zo maar veroordeeld worden. Mensen zijn spontaan geneigd om sympathie op te brengen voor het slachtoffer en geen begrip te tonen voor de dader. Maar om tot een duurzame oplossing te komen, is het nodig om ook de problemen van de dader aan te pakken, om zijn of haar situatie ernstig te nemen, om hem of haar door te verwijzen naar de professionele hulpverlening.
  • Durf directe vragen te stellen, als je een ernstig vermoeden van partnergeweld hebt. Slachtoffers van partnergeweld zwijgen vaak uit schaamte, uit schuldgevoel, uit onwetendheid over de strafbaarheid ervan, of omdat ze overrompeld worden door verwarde en tegenstrijdige gevoelens voor hun partner. Ze hopen vaak dat alles vanzelf weer goed zal komen, vooral omdat gewelddadige uitbarstingen en rustigere periodes elkaar opvolgen en omdat de partner spijt betoont.
  • Vraag om verduidelijking wanneer je iets in het verhaal niet begrijpt. Zo voelt het slachtoffer zich begrepen.
  • Verzeker het slachtoffer van je bereidheid om mee te helpen zoeken naar een oplossing (eventueel door een beter geplaatst persoon of ondersteuningsdienst te contacteren, steeds met toestemming van het slachtoffer).
  • Informeer het slachtoffer over de mogelijkheden van hulpverlening: een luisterend oor via Tele-Onthaal, een melding via het gratis nummer 1712, een gesprek met een hulpverlener (huisarts, CAW-hulpverlener, …). In geval van acute nood: het noodnummer van de politie: 101 (of het Europees noodnummer 112).
    top


Informeren en doorverwijzen

Voor slachtoffers – en ook voor daders die hulp willen zoeken – is informatie over en doorverwijzing naar hulpverleners heel waardevol.

Een overzicht met de actuele contactgegevens van plaatselijke en regionale hulpverleners en hulpdiensten – zoals huisartsen, ziekenhuizen, politiediensten, OCMW’s, CGG’s, CAW’s, plaatsen voor crisisopvang, Tele-Onthaal, 1712, justitiehuizen, … – zijn best aanwezig in de pastorie of het parochiesecretariaat.

Geloofsgemeenschappen met een eigen website stellen deze informatie ook best online ter beschikking.

Dat kan ook via (elektronische) nieuwsbrieven of informatiepanelen in de kerk.

top


In de liturgische vieringen en op speciale ‘dagen van …

Schriftlezingen waarin geweld voor komt, bieden een goede gelegenheid om in liturgische vieringen tijdens de homilie ook partnergeweld – of ruimer: familiaal geweld – ter sprake te brengen.
Horen wat partnergeweld inhoudt en dat het niet te rechtvaardigen is – ook niet door bepaalde Bijbelverzen – kan voor de betrokkenen of voor mensen uit hun omgeving een steun betekenen en hen de stap doen zetten om er met iemand in vertrouwen over te spreken en hulp te zoeken.
Slachtoffers die met (subtiel) partnergeweld geconfronteerd worden, die het nooit anders geweten hebben of die denken dat ze de relatie niet kunnen beëindigen “omdat de Bijbel of de Kerk zegt dat het niet mag” of “omdat het een straf van God is”, kunnen hierdoor beseffen dat wat zij meemaken niet door de beugel kan en onaanvaardbaar is.
Dat geldt ook voor de daders, die partnergeweld duidelijk horen afkeuren en benoemen als een strafbaar feit. Het kan het begin zijn van een verandering van de scheefgegroeide situatie en een aanzet om stappen te zetten om het onrecht te doen stoppen.

De internationale dag van de vrede (21 september) en de internationale dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen (25 november) bieden aanknopingspunten om partnergeweld en alles wat de vrede in huis bedreigt, ter sprake te brengen. Ook cijfers over partnergeweld, waarover in de media gecommuniceerd wordt, kunnen aangegrepen worden om de problematiek ter sprake te brengen. Dat kan bijvoorbeeld ook door er een bijdrage aan te wijden op de lokale bladzijden van Kerk&leven.

In boete- en verzoeningsvieringen kan partnergeweld – en ruimer: familiaal geweld – uitdrukkelijk benoemd worden als zonde.

Suggesties voor een voorbede voor mensen en gezinnen in crisis:

Voor slachtoffers van partnergeweld,
dat zij de kracht krijgen om het onrecht dat hen aangedaan wordt te doen stoppen,
dat zij de moed hebben om hulp te zoeken,
en dat zij hierbij mensen ontmoeten die hen tot steun zijn.
Laten wij bidden.

Voor de daders van partnergeweld,
dat zij eerlijk naar zichzelf leren kijken en hun gedrag niet goedpraten,
dat zij de moed hebben om hulp te zoeken en werk te maken van een rechtvaardig samenleven.
Laten wij bidden.

Voor mensen bij wie slachtoffers van geweld in vertrouwen terechtkunnen,
voor hulpverleners van mensen en gezinnen in crisis,
dat zij het volhouden om mensen op verhaal te laten komen en om de gepaste steun en begeleiding te bieden.
Laten wij bidden.

Voor gezinnen die geconfronteerd worden met huiselijk geweld,
dat de Geest van God hun kracht geeft om het onrecht te doen stoppen,
en moed om te zoeken naar een manier om zorgzaam om te gaan met elkaar.
Laten wij bidden.

Voor gezinnen in crisis,
voor ouders en kinderen voor wie het samenleven moeilijk geworden is,
dat de Heer hun geest en hun hart ruim en ontvankelijk mag maken voor elkaar.
Laten wij bidden.

top


In de huwelijksvoorbereiding

Het is aangewezen dat ‘geweld in de relatie’ ook aan bod komt in de huwelijksvoorbereiding en de ondertrouw. Partnergeweld komt immers ook voor bij een aantal koppels die voor de kerk willen trouwen.

Peilen naar hoe het koppel spanningen, conflicten en ruzies aanpakt en benoemen dat men onder partnergeweld gedragingen, handelingen en houdingen verstaat die erop gericht zijn de partner te controleren en te domineren, kunnen trouwers doen inzien dat er in de relatie een ernstig probleem is dat moet aangepakt worden. Het is belangrijk om dit delicate onderwerp ter sprake te brengen en te verwijzen naar mogelijke steunpunten en hulpverlening, bijvoorbeeld naar de parochiale/dekenale of een andere website waar deze informatie te vinden is.

De brochure ‘Ik wil je liefhebben en waarderen al de dagen van mijn leven’ – een uitgave van de Interdiocesane Dienst voor Gezinspastoraal (IDGP) over de betekenis van het sacrament van het huwelijk in het leven van elke dag – gaat bij de informatie over de trouwbelofte uitdrukkelijk in op de mogelijke aanwezigheid van onrecht en geweld in de huwelijksrelatie.

“Toch mag de belofte van ‘trouw in goede en kwade dagen’ niet de dekmantel worden van onrecht binnen de relatie of het gezin. Deze belofte onttrekt gehuwden niet aan hun verantwoordelijkheid om hun partner rechtvaardig te behandelen. Dit betekent dat ze geen kwade dagen ‘maken’. De belofte onttrekt gehuwden evenmin aan hun verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor zichzelf. Zo laten ze kwade dagen niet voortbestaan. Als een van beide partners gewelddadig en vernietigend is voor de ander, is hij of zij op dat moment ontrouw aan het liefdesverbond. Wanneer een relatie getekend wordt door eender welke vorm van geweld, moet met alle mogelijke middelen gezocht worden naar een rechtvaardigere verhouding. Niemand mag een andere mens het leven onmogelijk maken, zeker niet onder het mom van een huwelijk.”

Bron: Interdiocesane Dienst voor Gezinspastoraal, Ik wil je liefhebben en waarderen al de dagen van mijn leven, Brussel, Licap, 2011, p. 23.

Goed om weten:

  • In het boek ‘Liefde ingebed. Bakens voor een duurzame relatie’ van Karlijn Demasure gaat het tweede hoofdstuk over ‘Niet doden en geweldloosheid in intieme relaties’. In de gelijknamige werkmap staan werkvormen om de thematiek van geweld in de liefdesrelatie ter sprake te brengen. Er staan ook werkvormen in over tederheid en geweldloze communicatie.
     
  • In april 2014 werd in Noorwegen een campagne tegen partnergeweld gelanceerd, met twee foto's van een bruidspaar:

Bron: Het Nieuwsblad van 9 april 2014

top


In de voorbereiding op het doopsel van een kindje

Zo is het ook aangewezen dat ‘geweld in de partnerrelatie’ ter sprake komt in de doopcatechese en -voorbereiding van ouders die hun kindje willen laten dopen. Tijdens de zwangerschap, een erg kwetsbare periode in het leven van koppels, kunnen mannen en vrouwen verstrikt raken in een spiraal van geweld. Dit geweld heeft niet alleen negatieve gevolgen voor beide partners, maar ook voor het (ongeboren) kind en eventuele andere kinderen die getuige zijn van dit geweld.
De geboorte van een kind verandert de onderlinge relatie van de ouders en kan voor spanningen zorgen, bijvoorbeeld als gevolg van oververmoeidheid door weken- of maandenlange onderbroken nachten, of van zorgstress die de (huil)baby meebrengt, … Het is belangrijk dat (toekomstige) ouders horen dat zwangerschap en geboorte druk kunnen leggen op de partnerrelatie, dat ze tijdig hulp moeten inroepen en hun frustraties niet op elkaar moeten uitwerken.

Goed om weten:
Meer informatie over diverse aspecten van geweld tijdens de zwangerschap vind je op www.geweldenzwangerschap.be: signalen, gevolgen, wetenschappelijk onderzoek, getuigenissen, informatie voor slachtoffers, informatie voor plegers van geweld, informatie voor hulpverleners, waar hulp zoeken, ...

top


Paus Franciscus vestigt de aandacht op gezinnen die te lijden hebben onder huiselijk geweld

Op 11 september 2013 vestigde Paus Franciscus de aandacht op gezinnen die te lijden hebben. Paus Franciscus vernoemde uitdrukkelijk het lijden als gevolg van huiselijk geweld.

“We cannot ignore the hardship of many families that is due to unemployment, the problem of housing, the practical impossibility of freely choosing their own educational curriculum; the suffering that is also due to internal conflicts within families, to the failures of the conjugal and family experience and to the violence that unfortunately lurks in families and wreaks havoc even in our homes. We owe it to all and wish to be particularly close to them with respect and with a true sense of brotherhood and solidarity.”

“We kunnen niet voorbijgaan aan de ontberingen van veel gezinnen, die te wijten zijn aan werkloosheid, aan huisvestingsproblemen, aan de praktische onmogelijkheid om hun eigen educatief curriculum vrij te kiezen; het lijden dat ook te wijten is aan interne conflicten binnen het gezin, aan de mislukkingen van het huwelijks- en gezinsleven en aan het geweld dat helaas voorkomt in gezinnen en dat er ravage aanricht. We willen hen allen heel nabij zijn, met respect en met een ware broederlijkheid en solidariteit.”

Bron: Message of Holy Father Francis to participants in het 47th Social Week of Italian Catholics (Turin, 12-15 September 2013)

top


Schelden of slaan, het komt even hard aan – persdossier van de campagne van november 2014

Naar aanleiding van de Internationale Dag tegen Geweld op Vrouwen – die jaarlijks op 25 november plaatsvindt – lanceerde het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen (IGVM) in samenwerking met de Beweging tegen Geweld (Vzw Zijn) de nationale campagne ‘Schelden of slaan, het komt even hard aan’. Met de slogan ‘Het begint met slet en eindigt met een mep’ vestigt het Instituut de aandacht op verbaal en fysiek geweld op vrouwen.

De campagne wordt uitgebreid toegelicht in de persmap.

Hierin staan onder meer de volgende cijfergegevens (op pag. 2):

“Geweld tegen vrouwen in cijfers

  • Volgens een grootschalig Europees onderzoek uitgevoerd door het Agency for Fundamental Rights (2014) bleek dat in België in de afgelopen 12 maanden meer dan 300 000 vrouwen het slachtoffer van fysiek en/of seksueel geweld zijn geweest. Maar liefst 1 op de 4 vrouwen gaf aan kleinerende of vernederende opmerkingen van de huidige partner of ex-partner in de privésfeer te hebben ondergaan.

  • In 2013 werden 61 028 gevallen van partnergeweld geregistreerd bij het parket, waaronder 24 260 zaken in verband met slagen en verwondingen.Dat zijn in totaal ongeveer 167 registraties per dag.

  • 157 van de in 2013 bij het parket geregistreerde gevallen van partnergeweld gingen om doodslag, moord of poging tot doodslag. “

Meer informatie via de website van het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen (IGVM) en via de website van de Beweging tegen Geweld 

top


Steunpunten en hulplijnen


1712 – Meldpunt voor alle vormen van geweld

  

Bron: www.1712.be:

“Iedereen mag bellen naar 1712: een bezorgde omstaander, een betrokkene, een slachtoffer, een dader, volwassenen én kinderen.
1712 is te contacteren op werkdagen van 9 u. tot 17 u.
Er is voorzien in een permanentieregeling. Als je buiten de openingsuren belt, krijg je de boodschap dat je contact kunt opnemen met Tele-Onthaal op het gratis nummer 106.

Het 1712 telefoonnummer verbindt automatisch door met de provincie van waaruit jij belt. Wanneer je contact opneemt met 1712, krijg je een professionele hulpverlener aan de lijn van een Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) of een vertrouwenscentrum kindermishandeling (VK).

De hulpverleners beluisteren het verhaal en spelen in op wat jij aangeeft nodig te hebben:

- je kunt je verhaal delen, zonder dat er verdere stappen gezet moeten worden
- je kunt informatie krijgen en antwoorden op concrete vragen
- je kunt advies krijgen om met de situatie om te gaan of geholpen worden in verdere stap naar begeleiding.

In deze gesprekken wordt de inhoud en het verloop dan ook steeds afgestemd op jouw noden en verwachtingen. Je wordt geholpen in verdere stappen naar begeleiding of desgevallend justitie.

Een oproep naar het meldpunt is gratis en wordt niet op de gesprekslijst van de factuur vermeld. Dit is een belangrijk veiligheidsaspect in situaties van kindermishandeling, familiaal geweld, ouderenmis(be)handeling en partnergeweld.”

Bron: www.1712.be 

top


CAW – Centrum voor Algemeen Welzijnswerk

Je kunt in het CAW terecht met je vragen over je moeilijke relatie. De hulpverlener kan je informatie, praktische hulp en advies geven. Je kunt er ook terecht voor psychosociale begeleiding, relatiebegeleiding en bemiddeling in conflictsituaties.
In een crisissituatie kan je er ook terecht voor crisishulp. Het CAW werkt hiervoor samen met andere organisaties in de regio.

Hier vind je de contactgegevens van een CAW in je buurt.

 Centraal CAW-nummer: tel. 078 150 300

www.caw.be

top


Tele-Onthaal

Slachtoffers die nood hebben aan een luisterend oor, kunnen contact opnemen met Tele-Onthaal op het telefoonnummer 106 (24 uur op 24 uur, 7 dagen op 7).

www.tele-onthaal.be

 

top



Politie

Noodnummer van de politie: 101
Europees noodnummer: 112

Website van de politie: http://www.polfed-fedpol.be/

Alle contactgegevens van de lokale politiediensten vind je op http://www.lokalepolitie.be/
Je kunt hier de naam van de gemeente of stad waar je woont, ingeven.

top


Andere hulp- en ondersteuningsdiensten

Andere hulp- en ondersteuningsdiensten vind je op de webpagina ‘Hulpverlening – contactgegevens’. 

top


Wat met de onverbreekbaarheid van het kerkelijk huwelijk?

De katholieke bisschoppen van de Verenigde Staten schrijven het volgende in hun pastorale tekst ‘When I Call For Help: A Pastoral Response To Domestic Violence Against Women’.

“Finally, we emphasize that no person is expected to stay in an abusive marriage. Some abused women believe that church teaching on the permanence of marriage requires them to stay in an abusive relationship. They may hesitate to seek a separation or divorce. They may fear that they cannot re-marry in the Church. Violence and abuse, not divorce, break up a marriage. We encourage abused persons who have divorced to investigate the possibility of seeking an annulment. An annulment, which determines that the marriage bond is not valid, can frequently open the door to healing.”

“We benadrukken dat van niemand verwacht wordt om een huwelijk, waarbinnen geweld plaatsvindt, in stand te houden. Sommige mishandelde vrouwen menen dat de kerkelijke leer over de onverbreekbaarheid van het huwelijk van hen vraagt om de gewelddadige relatie vol te houden. Ze kunnen twijfelen of ze een relatiebreuk of echtscheiding willen aangaan. Ze kunnen vrezen dat zij niet kunnen hertrouwen in de Kerk. Geweld en misbruik, en niet echtscheiding, maken een huwelijk kapot. We moedigen mishandelde echtgescheiden vrouwen aan om de mogelijkheid van een nietigverklaring van hun huwelijk te onderzoeken. Een nietigverklaring, die bepaalt dat het huwelijk niet geldig gesloten is, kan vaak mensen opnieuw op weg zetten.”

top


RZL-module 'Gezin, Relaties & Religie": huiselijk geweld, religie en ethiek

In het kader van het opleidingsonderdeel ‘Religie, zingeving en levensbeschouwing’ worden aan de KU Leuven in de context van een onderwijsproject (promotoren: prof. J. Geldhof en prof. A. Dillen) verschillende thematische onderwijs- en leermodules uitgewerkt. In deze modules wordt de thematiek van religie en levensbeschouwing telkens vanuit een andere invalshoek benaderd. De module met als thema ‘Gezin, Relaties & Religie’ is vrij beschikbaar op de Thomas-website.

In deze thematische module wordt ingegaan op de plaats van religie en levensbeschouwing in datgene waar mensen dagelijks mee geconfronteerd worden: gezin en relaties. Door te wijzen op de levensbeschouwelijke invloeden in de beleving van (gezins)relaties wordt duidelijk dat religie, zingeving en levensbeschouwing niet gereserveerd zijn voor aparte momenten en plaatsen, maar van invloed zijn op vele, ook alledaagse, aspecten van het leven.

De module is opgebouwd uit drie grote onderdelen.
Deel B focust op huiselijk geweld en de rol die religie daar in kan spelen. Vanuit christelijk perspectief worden ook enkele suggesties geformuleerd voor een ethiek van het gezin.
In dit deel komen onder meer aan bod: christelijke elementen die huiselijk geweld kunnen legitimeren, moeilijke Bijbelse passages die verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden en strategieën om ermee om te gaan, vergeving, en het christelijke geloof als beschermende factor tegen huiselijk geweld.

Naar de Thomas-website voor deel B 'Huiselijk geweld, religie en ethiek' 

top


Publicaties en artikels over partnergeweld


Drakenslippers

Rosalind Penfold, Drakenslippers, DB Houten, Uitgeverij Unieboek BV, 2006.

Rosalind tekende waar ze geen woorden voor had … in een aangrijpend beeldverhaal over haar ervaringen met een gewelddadige man.
Wanneer Rosalind Penfold Brian ontmoet, is ze totaal overrompeld. Brian is onweerstaanbaar, romantisch en uitbundig en de vader van vier leuke kinderen. Maar al snel doen zich zorgwekkende tekenen voor. Een patroon van leugens en geniepigheden groeit uit tot een bombardement van verbaal, emotioneel, seksueel en lichamelijk geweld.
Vrouwen in vergelijkbare omstandigheden zeggen: “Als je het niet zelf hebt meegemaakt, kun je het niet begrijpen.”

Het beeldverhaal van Rosalind laat het je meemaken. Het toont de destructieve kracht van huiselijk geweld. Het laat zien hoe subtiel huiselijk geweld soms begint, met vernederingen, beschuldigingen, leugens, eisen, het wekken van medelijden, … Het geeft een goede inkijk in de mechanismen van partnergeweld.

Drakenslippers is een waardevol boek voor iedereen die met huiselijk geweld te maken heeft, niet alleen voor slachtoffers maar ook voor familieleden, vrienden, hulpverleners, therapeuten, … Het is erg verhelderend voor wie meer wil weten over partnergeweld.

Rosalind Penfold is een pseudoniem.
Oorspronkelijke titel van het boek: Dragonslippers.

Op de gelijknamige Engelstalige website www.dragonslippers.com vind je een overzicht van indicatoren voor huiselijk geweld.
Naar de indicatoren op de website Dragonslippers.com

Meer informatie over Drakenslippers via de Uitgeverij 

top


Handboek Familiaal geweld

Het 'Handboek Familiaal geweld' is een losbladige publicatie met een abonnementsformule.
Het is bedoeld voor al wie professioneel met familiaal geweld in aanraking komt: hulpverlening, justitie, scholen, huisartsen, gynaecologen, lokale besturen, onderzoekers en studiediensten.
Het handboek Familiaal geweld kwam tot stand in samenwerking met het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk.

Meer informatie via de website van Uitgeverij Politeia
(Hier kun je ook de inhoudstafel bekijken.)

Meer informatie via de website van Steunpunt Algemeen Welzijnswerk

top


Geweld in huis raakt kinderen

Deze brochure over kinderen als getuige van geweld is een hulpmiddel om met ouders in gesprek te gaan over de mogelijke effecten van het geweld thuis op hun kinderen. De brochure is een realisatie van het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk.

Naar het pdf-bestand van 'Geweld in huis raakt kinderen'

Naar de website van Steunpunt Algemeen Welzijnswerk

top

 


Klasse over partnergeweld

Klasse maakte in 2011 een nummer over partnergeweld. Dit nummer voor leraren bevat onder meer achtergrondinformatie over partnergeweld en een plan van aanpak, die een houvast biedt wanneer leraars ontdekken of vermoeden dat een leerling getuige is van partnergeweld.

Naar het luik over partnergeweld op www.klasse.be

Naar het nummer van Klasse over partnergeweld 

top

 
Wanneer 'liefde' toeslaat. Over geweld en onrecht in gezinnen

Annemie Dillen, Roger Burggraeve, Johan De Tavernier, Jo Hanssens en Didier Pollefeyt (redactie), Wanneer ‘liefde’ toeslaat. Over geweld en onrecht in gezinnen, Davidsfonds, 2006, ISBN: 978 90-5826-426-8

Wanneer ‘Liefde’ toeslaat. Over geweld en onrecht in gezinnen leert de lezer signalen van mishandeling zien en ermee omgaan. Geweld komt immers voor in alle lagen van de bevolking, in velerlei vormen en gradaties. Experts uit Vlaanderen en Nederland belichten telkens een welbepaald facet van de complexe thematiek: partnergeweld, kindermishandeling, relaties tussen broers en zussen, oudermishandeling, behandeling van pleger en dader, de ethische implicaties van huiselijk geweld, preventie en omgang met geweld,… Daarbij doorprikken ze clichés als zouden mannen nooit slachtoffer zijn, of vrouwen geen fysiek geweld plegen en hun conflicten alleen maar uitpraten.

top


When I Call For Help: A Pastoral Response to Domestic Violence Against Women

De Amerikaanse Bisschoppen hebben een pastorale tekst geschreven over het huiselijk geweld tegen vrouwen. Hun tekst is vrij beschikbaar op de website van de Amerikaanse Bisschoppenconferentie: When I Call For Help: A Pastoral Response to Domestic Violence Against Women.

top


Artikels over het thema ‘Geweld’ in de tijdschriften van de IDGP-Vakbibliotheek

IDGP beschikt over een eigen vakbibliotheek van boeken en tijdschriften. Van de tijdschriften in de IDGP-Vakbibliotheek houdt IDGP documentatielijsten bij met de gegevens van de artikels die betrekking hebben op het gezin en aanverwante thema’s.

De artikels die betrekking hebben op 'geweld' vind je in de documentatielijst over 'geweld'.  

Andere publicaties over het 'Geweld en onrecht' vind je via deze link.

top


Artikel ‘Partnergeweld – De stilte doorbreken in Kerk en samenleving’

Het artikel ‘Partnergeweld – De stilte doorbreken in Kerk en samenleving’ van Hilde Pex (Interdiocesane Dienst voor Gezinspastoraal vzw) verscheen in de bladen van de bisdommen Hasselt, Brugge en Mechelen-Brussel:

Samen, 29(2014)6, p. 10-11 (bisdom Hasselt)
Ministrando, 50(2014)7-8, p. 290-294 (bisdom Brugge)
Pastoralia, (2014)6, p. 28-29 (aartsbisdom Mechelen-Brussel)

Hier vind je de tekst van deze bijdrage over partnergeweld (pdf-bestand) 

top


Gezinsgebed van Paus Franciscus

Paus Franciscus maakte op zondag 29 december 2013 – feestdag van de Heilige Familie – een gezinsgebed bekend, in het vooruitzicht van de Bisschoppensynode van oktober 2014 over de pastorale uitdagingen voor het gezin in de context van de evangelisatie. Paus Franciscus bidt voor gezinnen die te maken hebben met geweld, kwetsuren en trauma's.
 

Jezus, Maria en Jozef,
in u zien wij de schittering van de ware liefde,
tot u richten wij ons vol vertrouwen.

Heilige Familie van Nazareth,
geef dat ook onze families
plaatsen van gemeenschap en gebed zijn,
authentieke scholen van het Evangelie
en kleine huiskerken.

Heilige Familie van Nazareth,
moge er in de families nooit meer sprake zijn
van geweld, opsluiting en verdeeldheid:
moge al wie gekwetst en getraumatiseerd zijn,
troost en genezing vinden.

Heilige Familie van Nazareth,
moge de aankomende Bisschoppensynode
in allen het besef wekken
van de heiligheid en onschendbaarheid van het gezin,
en van zijn schoonheid in Gods plan.

Jezus, Maria en Jozef,
aanhoor en verhoor ons gebed.


Bron: Franse versie van het gebed op de website van het Vaticaan
Bron: Engelse versie van het gebed op de website van het Vaticaan 
Bron: Duitse versie van het gebed op de website van het Vaticaan 

top


Linken en websites

www.partnergeweld.be
Ter gelegenheid van de internationale dag ter bestrijding van het geweld tegen vrouwen werd op 25 november 2013 op initiatief van het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen en in samenwerking met de federatie Wallonië-Brussel en de Vlaamse gemeenschap een nieuwe website gelanceerd: www.partnergeweld.be.
Deze website richt zich in de eerste plaats tot iedereen die met partnergeweld geconfronteerd wordt. Deze doelgroep wordt in vijf grote categorieën opgedeeld: slachtoffers die zich niet bewust zijn van de problematiek, slachtoffers die beseffen dat ze met partnergeweld te maken hebben, kinderen en jongeren van wie één van de ouders partnergeweld pleegt, getuigen of naasten, en daders.

www.dragonslippers.com (Engelstalige website bij het boek 'Drakenslippers', een waargebeurd beeldverhaal over partnergeweld (en ruimer: huiselijk geweld).

www.vzwzijn.be (Beweging tegen geweld)

www.hulpnaverkrachting.be

www.rosadoc.be (RoSa vzw informeert over gender, feminisme en gelijke kansen m/v)

www.geweldenzwangerschap.be

www.tele-onthaal.be

www.1712.be

www.caw.be

www.steunpunt.be

www.klasse.be

www.gidsvoorgezinnen.be

het luik 'Als liefde pijn doet' op de website van de provincie Vlaams-Brabant

www.apart.nu (De Onderzoekslijn APART – expertisecentrum van Thomas More – wil onderzoek verrichten naar diverse vormen van agressie en naar methodieken voor de aanpak ervan.)

 

 

top