Vergeving

- Vergeving is niet goedkoop
- Groeigroepen in vergeving - vormingen 'relaties open houden'
- Publicaties over vergeving
- Gebeden - gedichten - bezinnende teksten rond vergeving
- Sacrament van de verzoening
Vergeving is niet goedkoop
Ilse Cornu en Johan Van der Vloet publiceerden in De Standaard van 7 september 2010 de bijdrage 'Vergeving is niet goedkoop'. In deze bijdrage gaan ze in op woorden als vergeving of vergiffenis en herstel, omdat het wezenlijk is dat deze begippen op een juiste manier worden gehanteerd en begrepen.
Je kan de bijdrage 'Vergeving is niet goedkoop' hier lezen.
Groeigroepen in vergeving - vormingen 'relaties open houden'

Ontgoocheling, ergernis, frustratie en kwetsuren horen onvermijdelijk bij het leven. Een weg vinden om met deze gevoelens of ervaringen om te gaan, kan het samenleven en samenwerken als ouders, kinderen, familieleden, collega's meer ruimte geven.
Enkele diocesane diensten voor gezinspastoraal bieden groeigroepen in vergeving aan. In het bisdom Brugge gebruikt men de benaming 'vormingen relaties open houden'. Deze groepen staan open voor wie op zoek wil gaan naar de helende kracht van vergeving in het eigen leven. Gedurende een reeks bijeenkomsten worden achtergrond en ervaringsgerichte stapstenen (zoals delen in groep, meditatie, thematische reflectie, schrijfgesprek, creatieve expressie, thuisopdrachten) aangereikt om op zoek te gaan naar het herstel van de innerlijke ‘heelheid‘ en de rol van vergeving hierin. De groeigroep bezorgt de nodige toerusting om nadien zelf de weg verder te bewandelen.
Naar de webpagina 'Groeigroepen in vergeving en vormingen 'relaties open houden'
Je vindt er info over het aanbod groeigroepen in de bisdommen, het concept van deze groeigroepen, getuigenissen van deelnemers aan een groeigroep, het vergevingsmodel van Jean Monbourquette dat aan de basis ervan ligt, en een uitgebreide visietekst.
In het magazine 'Tussen goed & kwaad' - in september 2010 verschenen bij uitgeverij Halewijn - is het artikel 'Groeigroepen in vergeving' opgenomen. Katie Velghe en Claude Vandevoorde schetsen hierin de methode van de groeigroepen in vergeving. Katie Velghe begeleidt regelmatig een groeigroep in het bisdom Gent.
Publicaties over vergeving
Naar de webpagina met publicaties en artikels over vergeving
Gebeden - gedichten - bezinnende teksten rond vergeving
- Buig U dan
- Herboren
- Een schip zonder koers
- De grote paradoxen van vergeving
- Zal er nieuw leven ontstaan?
- Mezelf vergeven
- Vergeven
- Uitwisselen van vergeving
- Hem/haar vergeven
Buig U dan
Om te leven in het licht,
het licht van uw goedheid,
het licht van uw trouw,
daartoe hebt Gij ons bestemd.
Vergeef het ons wanneer wij
het licht afvallig zijn –
dat komt toch voor o God,
dat wij niet kiezen
voor het licht
maar voor de duisternis,
niet voor het goede
maar voor het kwade,
niet voor het leven
maar voor de dood.
Verban ons dan niet
uit uw aandacht,
dan vervluchtigen wij,
vervagen wij tot schimmen.
Buig U dan over ons,
o God, doe uw aangezicht
dan in grote genade
over ons lichten.
Uit: Hans Bouma, Een leven lang bidden. Gebeden over leven, liefde en dood, Tielt, Lannoo, 2007, p. 230.
Herboren
God van het leven,
bedwing
de duisternis in mij,
overwin de chaos,
reken af met alles
wat mij ontsiert, bederft,
laat mij niet wegzinken
in de vloed,
het wassende onheil.
God van het leven,
neem mij
verzoenend ter hand,
één woord van U
en ik ben er,
onherroepelijk,
herboren,
een nieuwe schepping.
Uit: Hans Bouma, Een leven lang bidden. Gebeden over leven, liefde en dood, Tielt, Lannoo, 2007, p. 232.
Een schip zonder koers
Mijn schip bewoog zich op rustige wateren.
Het kleurde de dagen met geluk
en zonder veel drukte.
Plotseling, een onverwachte rukwind.
Totaal verrast... een koerswijziging.
De dreiging om te slaan was voelbaar.
De zeilen wapperden geweldig
De touwen gespannen, de romp overhellend.
Ik verloor de controle over mijn schip.
Ik was niet langer meester aan boord.
Mijn schip gehoorzaamde niet meer.
Dronken door de onstuimige golven,
slingerde het rond.
Wankel, afgedreven, op en neer zwalpend
zonder richting.
Wanhopig klampte ik mij vast aan het stuurwiel.
Daarna hield de paniek op en liet
de wind zich temperen.
Dezelfde wind die me in de ruwe zee wou werpen,
hijst nu de zeilen en leidt me naar de haven.
Jean Monbourquette
Uit: Aimer, perdre et grandir
vertaald door Claude Vandevoorde
De grote paradoxen van vergeving
Makkelijk maar vaak onbereikbaar
beschikbaar maar dikwijls vergeten
Een bevrijding voor de andere maar meer nog voor jezelf
Op ieders lippen maar toch verkeerd begrepen
Eigen aan het menselijke hart en toch een hersenschim
Van levensbelang voor de mens maar zo vaak gevreesd
Geschenk voor de ziel en toch bedreigend
Mysterieus en toch alledaags
Zo goddelijk en tegelijk zo menselijk
Jean Monbourquette
Uit: Hoe vergeven?
Zal er nieuw leven ontstaan?
Wanneer de winter vergiffenis schenkt aan de lente,
de lente aan de zomer,
de zomer aan de herfst, de herfst aan de winter?
Wanneer de nacht de dag vergeeft
en de zon de maan?
Wanneer geliefden elkaar vergeven
dat ze willen samen zijn
maar ook vrij?
Wanneer een moeder haar veeleisend kind vergeeft
en een vader zijn rebelse zoon of dochter?
Wanneer een kind vergiffenis schenkt
aan de jongere die hij wordt,
de jongere aan de volwassene,
de volwassene aan de oude man?
Wanneer wij God vergeven om die onvolmaakte wereld?
Wanneer God ons vergeeft omdat wij op Hem willen lijken?
Jean Monbourquette
Mezelf vergeven
Ik wil mezelf vergeven:
broos te zijn,
een ster na te jagen die ik toch niet kan grijpen,
beschaamd te zijn om mijn pijn,
mezelf te beschuldigen in mijn ongeluk,
te blijven verlangen naar volmaaktheid
die niet voor mij is,
mezelf te hebben gemaakt tot de handlanger
van mijn vervolger,
mezelf te hebben verbannen uit mijn eigen hart,
altijd weer de beschuldigingen aan mijn adres te hebben herkauwd,
niet in staat te zijn geweest alles te voorzien,
mezelf te haten zonder medelijden,
te voelen dat ik niet in staat ben
anderen te vergeven.
Kortom,
ik wil het mezelf vergeven
maar een mens te zijn.
Jean Monbourquette
Uit: Aimer, perdre et grandir
vertaald door Claude Vandevoorde
Vergeven
Vergeving schenken is een koninklijk gebaar.
Vergeef de ander van zodra je voelt er klaar voor te zijn...
Vergeven betekent niet het onrecht vergeten of er afstand
van doen,
het betekent niet de ander verontschuldigen
het betekent niet emoties en gevoelens ontkennen,
het betekent niet zichzelf geweld aandoen (of verraden)
het betekent niet noodzakelijk zich verzoenen met de ander.
Vergeven betekent jezelf bevrijden uit haat en wrok,
erkennen dat wie je onrecht berokkende nog capaciteiten
heeft om te groeien,
de vreugde toelaten van de keren dat je zelf reeds
vergeving mocht ontvangen.
Het is de ander zijn schuld verlichten en hem het beste toewensen.
Wanneer je vergeeft, word je een beetje een koning of een koningin.
Jean Monbourquette
Uit: Aimer, perdre et grandir
vertaald door Claude Vandevoorde
Uitwisselen van vergeving
Ik heb in de ander mijn eigen droefheid herkend.
Mijn hart baadde in bitterheid,
een open wonde en vol etter,
een vergiftigde bron,
ik was vol agressiviteit.
Vergeven of proberen mij te verzoenen
geeft mij de indruk dat ik mezelf verraad.
Alleen de vergelding kon mij redden van de vernedering.
De persoon die mij kwetste terugzien?
Onmogelijk, ik zal hem ontwijken.
Maar toen...wanneer ik de moed had onder ogen te komen,
bracht zijn blik mij in verwarring.
In zijn ogen heb ik mijn eigen triestheid herkend,
mijn pijn en wat me rest aan tederheid.
Sindsdien achtervolgt die blik mij,
hij openbaart mijn eigen gevoelens.
Mijn hart laat zich raken.
De haat lost haar greep.
Zijn hardheid verzacht.
Zou mededogen het in mij overwonnen hebben?
Jean Monbourquette
Uit: Aimer, perdre et grandir
vertaald door Claude Vandevoorde
Hem/haar vergeven
Vergeef hem of haar,
je verlaten te hebben,
je veel te vroeg verlaten te hebben,
je onverwacht verlaten te hebben,
je verlaten te hebben zonder afscheid te nemen,
je verlaten te hebben zonder liefde betoond te hebben,
je verlaten te hebben zonder zijn/haar beloften waar te maken.
je verlaten te hebben en een deel van je eigen leven af te nemen.
je verlaten te hebben en je toekomstdromen mee te nemen.
Jean Monbourquette
Uit: Aimer, perdre et grandir
vertaald door Claude Vandevoorde
Sacrament van de verzoening
Naar de webpagina over het sacrament van de verzoening
