HelpdeskThuisfront
initiatieven voor gezinnen van gedetineerden
werken aan ondersteuning en ontmoetingskansen
Na opsluiting van de partner komen veel gezinnen in een sociaal isolement terecht (stigmatisatie en schaamte). Bovendien wordt deze situatie vaak verscherpt door het verzeild raken in een situatie van bestaansonzekerheid. Een cluster van problemen dient zich aan (materieel, financieel, psycho-sociaal, lichamelijk). Opsluiting van een gezinslid zorgt bovendien voor grote druk op de relationele band tussen de partners onderling en de ouder-kind relatie van de gedetineerde persoon. De bezoekmomenten zijn omwille van hun sterk geformaliseerde karakter niet geschikt om een affectief-emotionele band te onderhouden. Zij kunnen niet worden beschouwd als relationele verdichtingsmomenten. Dit gegeven wordt versterkt door het feit dat de leef- en belevingswereld van beide partijen nog maar weinig vorm van gemeenschappelijkheid vertoont. Indien er zich in de relatie geen breuk voordoet, ligt het gevaar van relationele vervreemding voortdurend op de loer. Ook de ouderrol van de gedetineerde persoon dreigt te worden uitgehold, waardoor ook de ouder-kind relatie kwetsbaar wordt. Ook kinderen kampen met specifieke problemen. Naast het pijnlijk gemis van een ouderfiguur krijgen ze te maken met onbegrip en misprijzen op school en vanuit de omgeving.
- Thuisfront (in het bisdom Brugge)
- Thuisfront (in het bisdom Antwerpen)
- Getuigenissen
- Thuisfront in KERK&Leven (29 december 2010)
- Thuisfront te zien op tv op 13 maart 2011
Thuisfront (in het bisdom Brugge)
Thuisfront wil families van gedetineerden nabij zijn: ontmoetend en luisterend. Daarom voert Thuisfront enkele keren per jaar actie aan de gevangenis van Brugge: in een tent worden bezoekers van de gevangenis gastvrij onthaald. Ze krijgen er een drankje aangeboden en er is gelegenheid tot een deugddoende babbel.
Meer informatie over het opzet van Thuisfront.
De website Thuisfront.be is bedoeld als ontmoetingsforum. Thuisfront.be is een elektronisch medium waardoor mensen elkaar op anonieme wijze kunnen ontmoeten. De site biedt hun een gespreksruimte aan. Zo kunnen ze elkaar helpen wanneer zij een partner, ex-partner, ouder, zoon, dochter, familielid, vriend(in) of kennis in de gevangenis hebben. Zo kunnen ze uit hun isolement treden om een antwoord te vinden op hun zorgen en vragen.
Thuisfront (in het bisdom Antwerpen) - Kerstactie 2011
In het kader van 4(50) jaar bisdom Antwerpen loopt het Jubileumproject Kerk Onder Stroom tot eind 2012. Dit project omvat 7 sporen waaronder ‘Zorg en Welzijn’, waarbij ook aandacht gaat naar gevangenen, hun families en vrienden.
Om de band tussen de bredere kerkgemeenschap en gedetineerden en hun families te benadrukken was CCV bisdom Antwerpen op 18 december 2010 met een tent aanwezig aan de poort van de penitentiaire instelling in Merksplas.
Alhoewel de sneeuw centimeters dik lag, waren de vrijwilligers op post om de bezoekers van gevangenen uit te nodigen voor een tas koffie of thee, een stuk cake en een ballon voor de kinderen.
Ook bezoekers die weinig tijd hadden of liever niet bleven zitten, kregen een kleine kerstattentie om de verbondenheid te symboliseren van de brede gemeenschap met gevangenen en hun naaste familie en vrienden.
Met een flyer werd ook de website www.thuisfront.be gepromoot. Deze website is bedoeld als ‘Steunpunt voor familie en vrienden van gedetineerden’.
Het werd een deugddoende en boeiende ervaring. Ondanks de kou kwamen heel wat bezoekers zitten voor een tas warme drank en begonnen spontaan hun verhaal te vertellen. Ze kwamen soms van héél ver om twee uur op bezoek te kunnen bij hun familielid. De meesten doen dit ook elke week, soms jaren na elkaar. Het zijn meestal verhalen van onzekerheid, frustratie en kwaadheid. Maar toch ook altijd met hoop op een betere toekomst, op snelle vrijlating, op een verplaatsing van de gevangene naar een gevangenis dichter bij huis. Naar al deze verhalen mochten we als vrijwilliger luisteren, soms konden we een bemoedigend woord spreken, maar meestal was enkel een begrijpende stilte datgene wat mensen het meest nodig hadden.
Goed om weten: Kerstactie 2011
De volgende actie aan de poort van de penitentiaire instelling in Merksplas vindt plaats op zaterdag 17 december 2011 van 10.00 u. tot 16.00 u.
Alle bezoekers zijn welkom voor een gratis tas koffie, thee of fruitsap, een stukje cake, een praatje met de vrijwilligers, een kerstattentie, een verrassing voor de kinderen ...
Met voorstelling van de website Thuisfront – steunpunt voor families en vrienden van gedetineerden.
Mark en Marc, de katholieke aalmoezeniers zullen aanwezig zijn!
Klik hier voor de folder 'Thuisfront - Kerstactie 2011'
Getuigenissen
Hieronder vind je enkele impressies van de acties aan de gevangenis van Brugge. We vonden ze op de website van Thuisfront.
Stabat Mater
Zaterdag 8 november 2008 – 9.10 u.
Een vrouw van rond de zestig komt na wat aandringen aarzelend in ons tentje van Thuisfront binnen. Ze wil nog wel een tasje koffie drinken voor ze de gevangenis binnen gaat, maar ze heeft niet veel tijd. Ze is nerveus, ze is een beetje blij en bang tegelijk, zegt ze. Ze komt haar zoon afhalen; hij komt vandaag na vier jaar ‘zitten’ eindelijk vrij…Ze kan nog nauwelijks wachten om binnen te gaan. Ze hoopt dat het waar is; ze durft het bijna niet te geloven.
Enige tijd later staan ze daar samen aan de poort, hij met zijn fiets aan de hand en een grote plastiekzak vol spullen – zij met twee tassen propvol vuile kleren in beide handen geklemd.
De zoon knippert met zijn ogen, als moet hij wennen aan het licht van deze nieuwe dag. Zij staat hem een beetje terzijde: ontroerd, gelukkig, wat gegeneerd…een moeder met haar grote nieuw-geboren zoon. Hij heeft geen tijd meer om nog een koffie te drinken, zegt hij; hij wil naar huis. Hij aanvaardt nog wel inderhaast een kaarsje van verbondenheid, en mompelt, als wij hem ‘veel chance’ wensen, nog tussen zijn tanden: “’t Is thopen dat het meeslaat met de vrijheid, ‘k en wetet niet zeker, maar allé, we gaan er ’t beste van maken…”
En ik moest denken aan die prachtige passage van Goede Vrijdag: ‘Vrouw, ziedaar uw zoon; zoon, ziedaar uw moeder…’ (Joh. 19,26-27). Maar tegelijk was het daar ook een beetje als op Pasen - vroeg in de morgen was het nog. Het graf is leeg; hij is niet langer dood, hij lèèft opnieuw…
En ik besefte nog maar eens een keer: vrouwen zijn daar altijd als eersten bij. Want vrouwen dragen de wereld…
Geert Dedecker - op de website www.thuisfront.be
Drie vrouwen onderweg, tussen de liefde en de leegte...
Zaterdag 8 november 2008 – omstreeks 10 uur
Ze komen aan met een taxi, helemaal uit Blankenberge. Drie vrouwen in het zwart gekleed, van verschillende generaties. Ze komen voor het eerst in de gevangenis op bezoek. Maar ze zijn niet zo best geïnformeerd, en blijken te laat te zijn voor de eerste beurt.
Dan komen ze maar wat koffie drinken in onze tent. Ze spreken Spaans – geen Nederlands en nauwelijks wat Engels. Ze maken duidelijk dat ze speciaal vanuit Roemenië zijn gekomen voor dit bezoek – vier dagen logeren ze hier in Blankenberge – en nu mogen ze niet eens naar binnen – stel je voor…
Toch blijven ze er rustig bij. Ze genieten van de koffie; ze nemen met graagte een kaarsje aan, want ze zijn zeer gelovig, en thuis brandt er ook altijd een kaars voor hem die hier binnen zit. Ze gaan zo dadelijk alvast een paar uur wandelen samen, arm aan arm, want samen zijn ze sterk. In de hoop dat het straks misschien wel lukt om binnen te geraken.
En ik bedenk: wie zoveel geduld en zachte moed kan opbrengen; wie zo vèr wil gaan om iemand in de gevangenis te komen bezoeken, die moet wel grote liefde hebben en veel hoop. Aan die mag je tot drie keer toe met alle reden zeggen: ‘Vrouw, wat heb jij een groot geloof…’ (Matt. 15,28).
Geert Dedecker - op de website www.thuisfront.be
Zeepje
Zaterdag, 11 april 2009 – in de namiddag.
We hebben de tent nog maar een keer opgeslagen aan de poort van de gevangenis in Brugge, voor onze paasactie van Thuisfront. Het is een stralende lentedag, en er is opvallend veel bezoek vandaag.
Er komt een vrouw van rond de veertig naar ons toe, gekleed in jeansbroek en een bloes met korte mouwen. Ik zie hoe haar armen helemaal vol getatoeëerd zijn, bied haar beleefd een paaseitje van chocolade aan en een wens van ‘Zalig Pasen’.
‘Tiens’, zegt ze, ‘staan jullie hier weer?’ ‘Ja natuurlijk’, zeg ik, ‘want straks is het Pasen – dat weet je toch?’ ‘Met Valentijn stonden jullie hier ook hé? We hebben toen een hartje van zeep gekregen, met een rood strikje er rond, en in vijf talen “Ik hou van jou…” erbij geschreven.’
‘Dat klopt’, zeg ik. ‘Je weet het blijkbaar nog goed! Heb je het zeepje al opgebruikt?’ .jpg)
‘Nee’, zegt ze. ‘Ik wil het bewaren voor later. Voor als hij vrijkomt… Ik kijk er sedert Valentijn haast elke dag naar, wanneer ik ’s morgens opsta en me wil gaan wassen…’
Dan wil ze snel, snel de gevangenis binnen, om het bezoekuur zeker niet te missen. Ik staar haar even blij-verwonderd na, en denk ineens: is dat geen prachtige vorm van leven in de geest van Pasen? Alle ‘hartelijke’ dingen die je bij toeval aan deze kant van het leven mag ontvangen (hoe klein ze soms ook zijn), zorgvuldig bewaren en koesteren ‘voor later, als hij vrijkomt…’?
Opdat hij dán tenminste zeker zou weten dat liefde sterker is dan alle dood. En vooral: dat er iemand is die al die tijd daarbuiten nadrukkelijk op hem heeft gewacht…
Geert Dedecker - op de website www.thuisfront.be
De kinderen zijn vrij
Thuisfront–actie ter gelegenheid van vaderdag – zaterdag 13 juni 2009
Hij lijkt een jaar of vier – de haren vóóraan op zijn kop staan stevig in de gel. Ze zijn net terug van het bezoek in de gevangenis, en terwijl zijn mama een koffie drinkt in onze ‘Thuisfront’-tent, heeft hij zich schrijlings te paard gezet op één van de fietsrekken buiten aan de grote poort. Hij grijpt de beide ijzers stevig vast (daar waar het voorste wiel in moet), alsof het ècht de teugels waren van een paard, of misschien zijn het eerder twee wapperende manen…
‘Hoe heet jouw paard?’ vraag ik belangstellend.
‘Ranka’, zegt hij. ‘Zoals het paard van mijn mémé.’
En hij stormt er vandoor, zijn handen om de teugels geklemd en zijn kop stevig tegen de flank van zijn stalen ros.
Wat later kan ik ineens weer wat aandacht schenken aan hem. Hij zit nog altijd in dezelfde positie op het rek. ‘Nu is mijn paard veranderd in een vliegtuig!’, zegt hij onvervaard, en maakt een oorverdovend lawaai wanneer hij het luchtruim doorklieft.
‘Waar gaat de reis naar toe?’, roep ik hem ijlings na.
‘Naar Plopsaland!’, kraait hij…
‘Goeie reis, jongen!’ schreeuw ik nog tegen de motoren van zijn vliegtuig op. Waarna het weer tijd is om de grote mensen wat extra-vleugels te geven, want er zijn er een paar bij die lelijk aan de grond zitten na het bezoek.
En wanneer ik nog even stiekem naar hem kijk, denk ik: gelukkig maar, de kinderen zijn vrij - zelfs vlakbij de dikke muren van zo’n gevangenis. En de verbeelding is dat duidelijk ook. Maar hoe jammer toch dat zijn papa die binnen zit, dat allemaal niet ziet en hoort…
Geert Dedecker - op de website www.thuisfront.be
Thuisfront in KERK&Leven (29 december 2010)
In de rubriek 'Podium' van KERK&Leven van 29 december 2010 verscheen het artikel 'Thuisfront. Steunpunt voor families van gedetineerden' door Jozefien van Huffel.
Lut Vanbelle, Marijke Deconinck, Marleen Guillemyn en Geert Dedecker vertellen er over hun engagement in Thuisfront, de acties aan de gevangenispoort in Brugge, en de gespreksgroep Thuisfrontschakel, een gespreksgroep van partners en familieleden van mensen in de gevangenis.
Je kan het artikel 'Thuisfront. Steunpunt voor families en gedetineerden' hier lezen.
Thuisfront te zien op tv op 13 maart 2011
Thuisfront zal te zien zijn in een uitzending van Braambos in de reeks 'Naar Godsvrucht en vermogen' rond vrijwilligerswerk.
De aflevering waarin Thuisfront aan bod komt, is gepland op 13 maart 2011. De reeks wordt uitgezonden op Eén om 9.00 u. en wordt in de late avond (omstreeks 23.00 u.) herhaald op Canvas.