Werkingen na relatiebreuk en echtscheiding
Misschien heb je de stap zelf gezet,
misschien werd je volledig verrast door het besluit van je partner,
misschien hebben jullie samen de beslissing genomen...
Je relatie hield geen stand.
Je staat er nu, met of zonder kinderen, alleen voor.
Wat vroeger zo vanzelfsprekend leek, is nu niet meer.
Relatie met familie, vrienden, alle beslissingen zelf en alléén moeten nemen.
Uit mekaar gegroeid, uit mekaar gegaan...gescheiden, echt-gescheiden...met pijn, met schaamte om de mislukking, niet overal meer welkom...het hoort er allemaal bij.
Na een breuk, na een echtscheiding - kort geleden of reeds een lange tijd - is er veel te verwerken.
Tot al deze mensen richt zich ons aanbod, dat je in de folder 'Gescheiden, en nu? ...' vindt.
- Voordrachten en infoavonden
- Infomoment in Regio Mol
- Onthaal voor gescheidenen (O.V.E.)
- Ontmoetings- en gespreksavond met Mgr. Bonny (op initiatief van O.V.E.)
- De kracht van het luisteren. Een getuigenis van Henri en Nini Van den Bergh, jarenlang begeleiders van verwerkingsgroepen
Voordrachten en infoavonden
Twee maal per jaar wordt een voordracht gegeven over een specifiek thema rond scheiding. Deze voordracht wordt gegeven door een deskundige. Op deze avonden kunnen gescheiden mensen ook ruime informatie bekomen over bestaande initiatieven: bestaande groepen, werkingen, ontmoetingsmomenten.
Wanneer: de derde vrijdag van september en de derde vrijdag van januari
Waar: TPC, Groenenborgerlaan 149 in Wilrijk
Deelnameprijs: € 7
Info: Raf Verbeeck: tel. 03 287 35 77 en e-mail: raf.verbeeck@ccv.be
Lezing: Een weg om meer jezelf te worden. Je bent rijker dan je denkt
Wat is een persoonlijk groeiproces? Hoe gaat het in z'n werk? Heeft het zin om aan persoonlijke groei te werken? Kan het bijdragen tot een evenwichtiger en voller leven? Welk effect kan het hebben op mijn relatieleven, op mijn werksituatie? Hoe kan het mij helpen mijn juiste plaats te vinden in dit leven? Hoe eigen grond onder de voeten krijgen en groeien naar echte autonomie? Hoe kan ik zelf in mijn persoonlijk groeiproces tussenkomen? De PHR methode (Persoonlijkheid en Relaties) laat ons via introspectie kennis maken met onze innerlijke wereld en reikt een instrument aan om gericht aan persoonlijke groei te werken.
Ne de voordracht worden de verwerkingsgroepen voorgesteld. De begeleiders van deze groepen zullen aanwezig zijn.
Praktisch:
Datum: vrijdag 13 januari 2012
Uur: 20.00 u. - 22.30 u.
Plaats: TPC, Antwerpen
Begeleiding: Guy Naegels
Deelnameprijs: € 7
Inschrijven voor 6 januari 2012
In samenwerking met OVE
Doelgroep: mensen met relatiebreuk/scheiding
Info en inschrijving: Raf Verbeeck, tel: 03 287 35 77 of e-mail: raf.verbeeck@ccv.be
Infomoment in Regio Mol
Regio Mol organiseert jaarlijks een infomoment voor mensen die na scheiding willen stilstaan bij vragen als 'Van waar kom ik?', 'Waar sta ik nu?' en 'Hoe moet het nu verder?'. Dit is een kans om beluisterd te worden en ervaringen te delen. Dit kan een eerste stap zijn om nadien eventueel in een tochtgenotengroep te stappen.
Wanneer: de tweede zaterdag van december, van 13.00 u. tot 17.30 u.
Waar: 'Windekind', Beukenbosstraat 15 in 2400 Mol
Info en inschrijvingen: Jean Verheyen: tel. 014 70 36 03 of e-mail: verheyenjean@yahoo.com
Onthaal voor gescheidenen: O.V.E.
O.V.E. is een zelfhulp- en ontmoetingsgroep voor echtgescheidenen en mensen met een relatiebreuk. Ze biedt de mogelijkheid om in een open en ontspannen sfeer contacten te leggen met lotgenoten. O.V.E. wil een steun zijn voor deze mensen die hun alleen zijn moeilijk kunnen verwerken. O.V.E. is christelijk geïnspireerd, doch staat open voor alle gescheidenen.
Er is een brede waaier aan activiteiten: voordrachten, praatcafé, culturele activiteiten, ontspanning, ... De activiteiten lopen het ganse jaar door en men kan op elk moment instappen. Wie definitief wil aansluiten betaalt een bijdrage als lidgeld.
Verantwoordelijke: Stephaan De Bie: tel. 03 605 46 90
Secretariaat O.V.E.: Eikvarenlaan 59 in 2950 Kapellen. Tel. 03 664 60 67 en e-mail: ove.antwerpen@gmail.com
Ontmoetings- en gespreksavond met Mgr. Bonny (op initiatief van O.V.E.)
Op 21 oktober 2011 sprak Mgr. Bonny op uitnodiging van O.V.E. (Onthaal Voor Echtgescheidenen) over de plaats van gelovige echtgescheidenen in de christelijke gemeenschap.
In Kerk&Leven van 14 december 2011 schreef Susan Van Lommel een artikel over deze avond met Mgr. Bonny.
Je kunt het artikel ‘De volle breedte van het evangelie’ van Susan Van Lommel hier lezen.
(doorscrollen naar de tweede pagina!)
De kracht van het luisteren
Dit interview en getuigenis werd opgetekend door Susan Van Lommel, en verscheen op 9 september 2009 in Kerk&Leven, editie Bisdom Antwerpen.
Henri Van den bergh gaat even terug in de tijd om te vertellen hoe het allemaal begon. ,,Bij mijn — lees ‘onze’ — diakenwijding in 1973 vermoedden we niet waar dit engagement ons overal zou brengen”, zegt Henri. ,,We zijn allebei lang actief geweest in de verloofdenwerking van het bisdom. Toen ik in West-Berlijn was voor mijn werk, vond ik in de Gedachteniskerk een kleine ruimte die gelegenheid bood tot een persoonlijk gesprek.”
,,Het was een rijke ervaring! Daar werd de kiem gelegd voor een ’Luisterhuis’ in Antwerpen: de Open Deur, die nog altijd bestaat. Er kwamen ook mensen die hun relatie hadden zien stuklopen. Tijdens deze luistergesprekken groeide het besef dat velen zich toen door de Kerk in de steek gelaten voelden. Gelukkig was er voor hen de vereniging OVE, ‘Ontmoeting Voor Echtgescheidenen’.”
,,Samen met OVE hebben we geprobeerd om een aanbod uit te werken voor gescheidenen. We zouden hen samenbrengen om met elkaar te praten over de pijn en de onmacht. Om uit te wisselen wat kan helpen en genezen. Zo zagen de verwerkingsgroepen voor gescheidenen het levenslicht.”
,,Het is heel verrijkend, zo’n kleine groep die samen optrekt”, zegt Nini. ,,De meeste mensen leggen in die periode een heel lange weg af. Dikwijls komen ze van onder nul. Je snapt niet hoe ze het klaarspelen om de stap te zetten naar zo’n groep. Misschien van pure ellende?”
,,Soms voelde ik dat er waren die elkaar aan het dragen waren. Zo van ‘Komt die de week wel door?’ En hoe die mensen opkeken tegen de feestdagen! Soms gaven ze elkaar ook raad. Als ze zich afvroegen hoe ze het in godsnaam moesten klaarspelen voor een doopfeest of zo. Er was dan altijd wel iemand in de groep die dat al had meegemaakt, het toen ook helemaal had overpiekerd en een goed idee had gevonden.”
Wanneer ik vraag wat ze het allerbelangrijkst vinden, tikt Henri veelbetekenend tegen zijn oor. ,,Luisteren!! En weet u wat dat betekent, luisteren? Dat is: ‘Luister’ geven aan mensen. Tonen dat ze belangrijk zijn voor jou, dat je graag tijd maakt voor hen.”
De bijeenkomsten van de verwerkingsgroepen danken hun kracht aan de manier waarop er geluisterd wordt. Henri en Nini zijn allebei diep overtuigd van het belang daarvan. ,,Dat is niet ‘zomaar’ luisteren, dat is luisteren met het hart. Nooit discussiëren, maar wel uitwisselen, au sérieux nemen. Dragen, nabij zijn, bevestigen.” Dat het gesprek niet in een discussie ontaardde, daarover waakten ze met zorg.
Hoop
Nini: ,,De uitwisseling was enorm rijk. De enen zaten soms nog in zak en as als de anderen al wat verder stonden. Er bestaat geen betere manier om te zeggen dat er hoop is, dan die. Dat je hoort van anderen dat die het toch overleefd hebben.”
Nu en dan voegden we daar als begeleiders wel wat uitleg aan toe”, zegt Henri. ,,Maar de echte kracht om te geloven in zichzelf kwam van de anderen in de groep. Van de mensen zelf. Het feit alleen al dat je er kan vertellen wat hier (hij wijst op zijn buik) zit, is op zichzelf genezend.”
,,We begeleidden elk een andere groep, samen met iemand die zelf gescheiden was. We beseften wel dat wij de situatie alleen maar van ‘horen zeggen’ kenden. We zagen dat de groep veel belang hechtte aan wat die andere begeleider kon inbrengen.”
Henri en Nini worden nu een dagje ouder en ze stappen er uit. Ze hebben er geen spijt van, verre van. ,,We hebben uiteindelijk veel meer gekregen dan gegeven. En we zijn dankbaar de werking te kunnen overdragen aan een team heel fijne mensen: luisterbereid en luisterbekwaam, met een groot hart voor gescheiden medemensen.”
Tijdens hun jarenlange inzet verdiepte zich nog hun respect voor elke mens, en zeker voor diegene die het moeilijk heeft. Nini: ,,Het laatste wat je mag doen is mensen veroordelen. Gescheidenen zijn gewoon mensen zoals wij, die het nu eenmaal overkomen is. Wat ik in al die jaren heb geleerd is een diepe bewondering voor de veerkracht van mensen, die soms echt aan het ongelooflijke grenst.”
