Vrijdag 26 Augustus 2016 - 10:27:55


Veelgestelde vragen over het doopsel

Je denkt eraan je kind te laten dopen, maar hebt nog veel vragen? Geen nood: hier volgen de antwoorden op de meest gestelde vragen over het doopsel.
De eerste 39 vragen werden overgenomen uit het middenkatern van het magazine Opnieuw geboren. Je kind laten dopen?, een uitgave van Halewijn. Deze uitgave werd in 2010 grondig herwerkt en geactualiseerd en kreeg als titel 'Nieuw leven'.

        Ouders: wat is onze rol?

  1. Wat beloven we ons als we ons kind laten dopen?
  2. Kan ons kind gedoopt worden als wij het niet zijn?
  3. Kunnen we ons kindje laten dopen ook al gaan we niet naar de kerk?
  4. En wat als we niet zo zeker zijn van ons geloof?
  5. En als één van ons de doop niet wenst voor ons kind?
  6. Als ons kind wordt gedoopt, kunnen wij dan meteen ook gedoopt worden?
  7. Kan ons kind later voor de Kerk trouwen als het niet is gedoopt?
  8. Kan ons kind worden gedoopt als wij niet zijn getrouwd?
  9. En wat als we aan het scheiden zijn?
  10. Kunnen we een geadopteerd kind laten dopen dat misschien al werd gedoopt?
  11. Moet een kind dat werd gedoopt in een andere christelijke kerk opnieuw worden gedoopt?
  12. Kunnen grootouders hun kleinkind laten dopen?
  13. Wat is een geheime doop?
  14. Kan ons kind tijdens onze huwelijksplechtigheid worden gedoopt?

    Op welke leeftijd? (zie ook vraag 41)
  15. Op welke leeftijd moet je je kind laten dopen?
  16. Kunnen wij ons kind niet beter later zelf laten kiezen voor een geloof en eventueel een doop?
  17. Wat als ons kind zijn eerste communie wil ontvangen en nog niet is gedoopt?
  18. Is er een bijzondere doopvoorbereiding voor een (ouder) gehandicapt kind?
  19. Kan een volwassene de doop vragen?
  20. Wat is het catechumenaat?

    Inschrijving en voorbereiding
  21. Hoe eraan beginnen?
  22. Is de voorbereiding verplicht?
  23. Wat moeten we precies doen en hoeveel tijd kost dat?
  24. Worden alle voornamen aanvaard?

    Meter en peter (zie ook vraag 40)
  25. Wie kun je het best kiezen?
  26. Waartoe engageren ze zich als ze het peter- of meterschap aanvaarden?
  27. Moeten ze gedoopt zijn?
  28. Moeten ze de voorbereiding ook volgen?
  29. Hoeveel meters en peters mogen er zijn?

    De viering
  30. Wordt ons kind samen met andere kinderen gedoopt? 
  31. Heeft de doop tijdens een eucharistie plaats?
  32. Moet het doopsel in onze eigen parochie plaatsvinden?
  33. Kunnen de kleine dopelingen al direct de communie ontvangen en het vormsel krijgen?
  34. Kunnen we aan een bevriende priester of andere bedienaar vragen ons kind te dopen?
  35. Mogen wij de teksten voor het doopsel zelf kiezen?
  36. Mogen we ons kind thuis laten dopen?

    Het feest
  37. Kan de doop een gelegenheid zijn om een feest te organiseren?
  38. Is er een passend geschenk voor de kerkelijke viering? Wat is een scapulier?
  39. Waar komt het gebruik vandaan van de suikerbonen (Vlaanderen) of beschuit met muisjes (Nederland)?

    Andere vragen (die niet komen uit het magazine 'magazine Opnieuw geboren. Je kind laten dopen?)
  40. Kunnen wij een nieuwe meter of peter voor ons kind aanduiden?
  41. Kleine kinderen dopen of beter op een oudere leeftijd?
  42. Kunnen wij ons kindje in het buitenland laten dopen? Wordt het doopsel dan in België erkend?


1. Wat beloven we ons als we ons kind laten dopen?

Als je je kindje laat dopen doe je dat niet zomaar. Je wilt dat je kind de kans krijgt een gelovig mens te worden. Wie zijn kind laat dopen, verbindt zich ertoe om dat mogelijk te maken, bijvoorbeeld door het kind over God te vertellen, samen te bidden, in contact te brengen met de parochie, regelmatig een viering bij te wonen, in te schrijven voor de sacramentencatechese, het kind godsdienstles te laten volgen…top

2. Kan ons kind gedoopt worden als wij het niet zijn?

Ja. Ieder kind heeft het recht ge doopt te worden ook als één van de ouders of beide niet gedoopt zijn. Daarbij mag je overigens niet vergeten wat we in antwoord op de vorige vraag zeiden: je neemt wel de verantwoordelijkheid op je om het kind de kans te bieden voor het geloof te kiezen. De doop gaat in de eerste plaats het kind aan. Dus kun je je kind laten dopen ook al ga je zelf niet (regelmatig) naar de kerk. Toch is het zinvol om bij de doop van je kind eens na te denken over je eigen band met de gemeenschap van de gelovigen. top

3. Kunnen we ons kindje laten dopen ook al gaan we niet naar de kerk?

De doop gaat in de eerste plaats het kind aan. Dus kun je je kind laten dopen ook al ga je zelf niet (regelmatig) naar de kerk. Toch is het zinvol om bij de doop van je kind eens na te denken over je eigen band met de gemeenschap van de gelovigen. top

4. En wat als we niet zo zeker zijn van ons geloof?

De Kerk is blij met iedere vraag om een kindje te laten dopen. Ook in de kerkgemeenschap zijn wij zoekende mensen, die graag met jou die zoektocht en antwoorden erop delen. De doopvoorbereiding is geen examen dat je moet afleggen. Je kunt er met al je vragen terecht, ook met je twijfels en kritiek. Er wordt je niets opgelegd, wel word je gevraagd om je kind in zijn gelovige zoektocht te begeleiden of te laten begeleiden.top

5. En als één van ons de doop niet wenst voor ons kind?

Een lastige vraag… Als je christelijk bent gehuwd, heb je beloofd je kind christelijk op te voeden. Daar hoort de doop bij. Het is dan goed hier eens met elkaar over te praten. Hoe dan ook volstaat voor de doop de vraag van één van de ouders, op voorwaarde dat de andere ouder zich er niet tegen verzet. Uiteraard mag dat geen aanleiding vormen tot een crisis in jullie relatie. In dat geval is het beter de doop uit te stellen.top

6. Als ons kind wordt gedoopt, kunnen wij dan meteen ook gedoopt worden?

Dat kan, maar het is dan gewenst dat je eerst de voorbereidingstijd – catechumenaat genoemd – doorloopt.top

7. Kan ons kind later voor de Kerk trouwen als het niet is gedoopt?

Ja, als de andere persoon gedoopt is en wil huwen voor de Kerk. Je hoeft je kind dus niet om die reden te laten dopen. Wanneer je kind later christelijk wil huwen (of zijn eerste communie doen of het vormsel ontvangen) kan het zich dan laten dopen.top

8. Kan ons kind worden gedoopt als wij niet zijn getrouwd?

Jazeker, maar ook hier geldt de voorwaarde dat je je tot taak stelt om je kind alle mogelijkheden tot geloofsopvoeding te bieden. Het is ook een gelegenheid om te overwegen of je zelf niet christelijk kunt huwen.top

9. En wat als we aan het scheiden zijn?

Op zich is dat geen beletsel voor de doop van je kind. Het brengt natuurlijk wel spanningen te weeg… Je kunt je kind laten dopen als de andere ouder geen bezwaar maakt. Bij co-ouderschap is het goed als beide ouders bij de doopvoorbereiding worden betrokken.top

10. Kunnen we een geadopteerd kind laten dopen dat misschien al werd gedoopt?

De doop is een eenmalig sacrament, je kunt het geen tweede keer ontvangen. Toch gebeurt het bij geadopteerde kinderen vaak dat de ouders niet weten of het kind al dan niet is gedoopt. In dat geval vindt een doop onder voorwaarden plaats. Dat is voor de ouders een gelegenheid om voor een gelovige opvoeding voor het kind te kiezen.top

11. Moet een kind dat werd gedoopt in een andere christelijke kerk opnieuw worden gedoopt?

Nee. Alle christelijke kerken erkennen elkaars doop. Anders ligt het wanneer de doop in een sekte plaatsvond.top

12. Kunnen grootouders hun kleinkind laten dopen?

Onder normale omstandigheden niet. De ouders zijn de enige verantwoordelijken voor de aanvraag van de doop. Grootouders kunnen natuurlijk over God en Jezus met de kinderen praten en met hen bidden. Maar hoe graag ze soms ook zouden willen dat hun kleinkind wordt gedoopt, ze mogen dat niet in de plaats van de ouders doen, tenzij ze voogd zijn.top

13. Wat is een geheime doop?

Dat is een doop die in het geheim wordt toegediend. Dat kan bijvoorbeeld in een land waar christenen worden vervolgd, of in extreme gevallen van conflicten in de familie.top

14. Kan ons kind tijdens onze huwelijksplechtigheid worden gedoopt?

Het gaat om twee verschillende sacramenten, die liturgisch ook niet zo goed bij elkaar passen, dus: eigenlijk niet. Maar het is uiteraard wel mogelijk om, wanneer dat goed wordt gemotiveerd, de doop aansluitend op het huwelijk te vieren. top

15. Op welke leeftijd moet je je kind laten dopen?

De Kerk nodigt de ouders uit om het kind te laten dopen gedurende het eerste levensjaar. Het is een manier om God te danken voor het nieuwe leven en voor zijn liefde voor elke mens.top

16. Kunnen wij ons kind niet beter later zelf laten kiezen voor een geloof en eventueel een doop?

Dat beslis je uiteindelijk zelf. We kunnen je wel twee denksporen voorleggen die elkaar aanvullen. Ten eerste: hebben jullie eerst aan je kind gevraagd of het wel geboren wilde worden in deze tijd, uit deze ouders, in dit land… Of wat er in zijn flesje moest? We nemen veel beslissingen in plaats van ons kind. Niet omdat we zijn vrijheid niet respecteren, wel om het te helpen groeien en groot worden. Je neemt die beslissingen voor het welzijn van je kind. Een kindje laten dopen is van dezelfde orde: je wil het graag zien opgroeien in geloof als heilzame levensweg.
Een tweede gedachtespoor: door zijn geboorte is je kind door God aanvaard en geliefd. Door het kindje te laten dopen geef je aan dat je dat erkent en er dankbaar voor bent. Het is een teken dat je met hem of haar mee wilt gaan op de tocht van het geloof, maar het neemt zijn of haar vrijheid om al dan niet te geloven niet weg.top

17. Wat als ons kind zijn eerste communie wil ontvangen en nog niet is gedoopt?

In de meeste bisdommen wordt de eerste communie aangeboden aan kinderen van 7 of 8 jaar. Als je kind dat wil of je wilt het zelf en het is nog niet gedoopt, dan moet dat nog gebeuren. Op die leeftijd krijgen kinderen een eigen voorbereiding. Het is voor jullie ook een kans om je eigen geloof of ongeloof te bevragen en met je kind het geloof te herontdekken. Omdat er meer en meer kinderen in die situatie verkeren, vinden er in de bisdommen steeds meer gestructureerde voorbereidingen plaats voor die kinderen (catechumenaat, zie één van de volgende
vragen) Het is ook een kans voor de parochie om het doopsel in al zijn kracht te ontdekken.top

18. Is er een bijzondere doopvoorbereiding voor een (ouder) gehandicapt kind?

De doop van een gehandicapt kind vraagt om een eigen aanpak, afhankelijk van de aard van de handicap. Er zijn specifieke methodes die daarmee rekening houden. Vraag dat aan de verantwoordelijke in je parochie. Nooit kan een mentale handicap een reden zijn om een kind niet te dopen.top

19. Kan een volwassene de doop vragen?

Jazeker. Er zijn zelfs meer en meer mensen die dat doen. In Nederland en Vlaanderen meer dan duizend per jaar. Ze kiezen heel bewust voor het christen worden en vragen om het doopsel. Dat gebeurt in het zogenaamde catechumenaat.top

20. Wat is het catechumenaat?

De voorbereidingstijd voor volwassenen die zich willen laten dopen. Er zijn vier etappes: de bekering, de aanmelding voor de doopvoorbereiding, de oproep van de bisschop en de eigenlijke doop in de paasnacht. Het catechumenaat drukt goed uit hoe de gelovige mens op weg wil gaan met Jezus en zo een nieuw leven wil ontdekken en binnengaan. Meer informatie over het catechumenaat vind je via je parochie of bisdom.top

21. Hoe eraan beginnen?

Als je je kindje wilt laten dopen, kun je je tot de past(o)or van de parochie richten of tot de diaken, parochieassistent, catechist, pastoraal werk(st)er, of contacteer het parochiesecretariaat. Telefoonnummers vind je in de telefoongids, op de parochiebladzijden van Kerk en Leven (Vlaanderen) of van je parochieblad (Nederland), en in meer en meer gevallen kan het ook via de internetsite van de parochie (op www.kerknet.be). In vele parochies is er een groep die zich bezighoudt met de doopcatechese. Zij zullen met jou contact opnemen en je verder helpen.top

22. Is de voorbereiding verplicht?

Wat heet verplicht? Als je iets belangrijk vindt, wil je daar wel even bij stilstaan. De voorbereiding kan verschillen van parochie tot parochie, maar gebeurt meestal samen met andere echtparen die een kindje hebben gekregen. Dat schept een bijzondere band. Je kunt er je horizon verruimen en nieuwe vrienden maken. Het is ook begrijpelijk dat de kerkgemeenschap je graag wil leren kennen.top

23. Wat moeten we precies doen en hoeveel tijd kost ons dat?

Ook dat verschilt van parochie tot parochie. Meestal is er een huisbezoek, gevolgd door één of meerdere bijeenkomsten. Samen zul je dan nadenken over de doopviering, wat het betekent om je kind te dopen… Wees in dat alles jezelf en zeg wat je denkt en voelt.top

24. Worden alle voornamen aanvaard?

Een naam geven is niet neutraal. Mensen hechten steeds meer belang aan de naam en de betekenis ervan. In de Kerk is dat steeds een gebruik geweest. De naam werd er verbonden met een heilige (de zogenaamde patroonheilige). Als je christen wordt, treed je immers binnen in de grote familie van christenen. In het Engels heet een voornaam trouwens nog steeds 'christian name'. Daarom is het wel een mooi symbool als het kind een naam draagt uit die familie. Als de naam die je op het gemeentehuis hebt aangegeven niet een dergelijke naam is, dan kun je  een tweede naam – een doopnaam – kiezen. Overigens zijn meerdere doopnamen mogelijk. In ieder geval wordt het kind gedoopt met de naam die je zelf gekozen hebt.top

25. Meter en peter: wie kun je het best kiezen?

Er zijn weinig beperkingen bij het kiezen van een peter en een meter: ze moeten minimaal 16 jaar zijn en katholiek gedoopt. Het is noodzakelijk iemand te vragen die betrokken is bij het geloof en het kind ook wil ondersteunen in zijn geloofsweg. Overigens hoef je geen peter én meter nemen, één peter of meter volstaat.top

26. Waartoe engageren ze zich als ze het peter- of meterschap aanvaarden?

De meter en de peter zijn meer dan slechts getuigen van de doop. Ze vertegenwoordigen de kerkgemeenschap. Ze zullen ook aanwezig zijn bij de grote stappen die het kind in zijn geloof zal zetten: eerste communie, vormsel, enzovoort.top

27. Moeten ze gedoopt zijn?

Minstens één van de twee wel, aangezien je maar één peter of meter nodig hebt. Als één van beiden niet gedoopt is, mag die het register niet tekenen, maar wel peter of meter genoemd worden. Christenen die gescheiden zijn en hertrouwd en die gelovig zijn, mogen ook peter en meter zijn.top

28. Moeten ze de voorbereiding ook volgen?

Neen, ze zijn daar niet toe verplicht. Ze zijn uiteraard wel van harte welkom. Misschien is het voor hen ook een mooie kans om hun geloof te herontdekken.top

29. Hoeveel meters en peters mogen er zijn?

Zoals gezegd is één peter of meter voldoende. Indien je goede redenen hebt om meerdere mensen te vragen, overleg dat dan met de verantwoordelijke van de parochie.top

30. Wordt ons kind samen met andere kinderen gedoopt?

Dat hangt af van de keuze die je parochie heeft gemaakt. Aangezien de doop een sacrament van de hele gemeenschap is, bestaat een tendens om meerdere kinderen tegelijk te
dopen. Dat betekent niet dat er geen individuele aandacht voor jullie kind is.top

31. Heeft de doop tijdens een eucharistie plaats?

Bij een kinderdoop gebeurt dat niet zo vaak, hoewel er een ontwikkeling is om dat meer te gaan doen: zo wordt de gemeenschap er meer bij betrokken. Kinderen die op latere leeftijd worden gedoopt omdat ze hun eerste communie willen doen, kunnen worden gedoopt tijdens de eucharistieviering. Adolescenten en volwassenen die worden gedoopt, ontvangen het doopsel tijdens de paasnacht en krijgen daarna onmiddellijk het vormsel en de eerste communie.top

32. Moet het doopsel in onze eigen parochie plaatsvinden?

De algemene regel is dat de doop in de eigen parochie plaatsvindt. Het is de plaatselijke christelijke gemeenschap die het kind ontvangt en opneemt. Een andere oplossing is mogelijk, maar dan moet je dat goed overleggen met de verantwoordelijken van je eigen parochie.top

33. Kunnen de kleine dopelingen al direct de communie ontvangen en het vormsel krijgen?

Bij het begin van het christendom, toen de volwassenendoop de regel was, werden de drie sacramenten tegelijk toegediend. Ze werden dan ook initiatiesacramenten genoemd, sacramenten van inwijding in het goddelijke leven. Door de kinderdoop is die opeenvolging niet meer direct. Kinderen vanaf 7 jaar kunnen wel het doopsel en de eerste communie samen ontvangen, en adolescenten en volwassenen de drie samen.top

34. Kunnen we aan een bevriende priester of andere bedienaar vragen ons kind te dopen?

Ja dat kan. Je moet dat wel overleggen met de pasto(o)r van je parochie.top

35. Mogen wij de teksten voor het doopsel zelf kiezen?

Gedeeltelijk. Uit een keuze van teksten uit het Oude en Nieuwe Testament mag je de tekst kiezen die jou het meest aanspreekt voor de doop van je kindje. De teksten van de doop zelf liggen voor het grootste deel vast. Praat erover met de bedienaar.top

36. Mogen we ons kind thuis laten dopen?

In principe wordt het kind in de kerk gedoopt, omdat het zo duidelijk wordt dat het opgenomen wordt in een gemeenschap. In uitzonderlijke gevallen is een huisdoop mogelijk, bv. bij ziekte. Overleg met de verantwoordelijke van de parochie.top

37. Kan de doop een gelegenheid zijn om een feest te organiseren?

Natuurlijk! Naar aanleiding van de doop kun je met je familie en vrienden de 'dubbele geboorte' van je kind vieren: het wordt opgenomen in de familie en wordt ook lid van de grote familie van christenen.top

38. Is er een passend geschenk voor de kerkelijke viering? Wat is een scapulier?

Niets is verplicht, maar in sommige streken zijn er wel oude gebruiken. Vroeger gaven peter of meter een medaille of scapuliermedaille met de afbeelding van Maria of de patroonheilige. Tijdens de doopviering kan die worden gezegend. Uiteraard zijn ook andere zinvolle cadeaus mogelijk die het kind later aan zijn doop zullen herinneren. Het kan ook heel leuk zijn een doopalbum aan te leggen met foto's van die dag, met de doopakte, met de doopviering… of gewoon op de dag van het doopsel de zogenaamde "babyborrel" te drinken.top

39. Waar komt het gebruik vandaan van de suikerbonen (Vlaanderen) of beschuit met muisjes (Nederland)?

Het gebruik om suikerbonen - noten of chocolade in suikerglazuur - aan te bieden bij de geboorte is al heel oud en stamt wellicht van de oude Grieken. Het hoort bij de geboorte, maar omdat de doop hier vroeger vrijwel onmiddellijk op volgde, werd het ook een doopgeschenk. Beschuit met muisjes is een Hollandse gewoonte, die waarschijnlijk in de 17de eeuw ontstond. Op een
beschuit werd gekleurde anijs gestrooid: roze voor een meisje en witte, nu blauwe, voor een jongetje. Beide zijn mooie tradities en ze kunnen, wanneer er al andere kinderen zijn, het doopsel voor hen een speciale kleur geven. top

40. Kunnen wij een nieuwe meter of peter voor ons kind aanduiden?

Wanneer de meter of peter van een (jong) kind overleden is of wanneer het contact met de meter of peter verbroken is (bijvoorbeeld door een ernstige ruzie in de familie of vriendenkring, waarbij de verbroken band onherstelbaar blijkt te zijn), dan kan aan het (jonge) kind een nieuwe meter of peter toegewezen worden, wanneer de ouders dat nodig achten voor hun kind.
De meter of peter die bij het doopsel aanwezig was, kan evenwel niet geschrapt worden als meter of peter. Het is wel mogelijk om in de marge van het doopregister te laten vermelden dat vanaf een bepaalde datum persoon X (voornaam, naam) als meter of peter beschouwd wordt. Deze 'nieuwe' meter of peter dient eveneens katholiek gedoopt en gevormd te zijn en min. 16 jaar oud.
Wie een nota in de marge van het doopregister wil laten opnemen, dient hiervoor contact op te nemen met de parochie waar het kind gedoopt werd. De pastoor/parochie is evenwel niet verplicht om een dergelijke 'marginale nota' op te nemen in het doopregister. Het hangt van de goodwill van de pastoor/parochie af of in de marge van het doopregister melding gemaakt wordt van een 'nieuwe' meter of peter. top

41. Kleine kinderen dopen of beter op een oudere leeftijd?

In Kerk&leven van 14 maart 2012 is de rubriek 'Vraag het aan Theo' gewijd aan het kinderdoopsel.

Priester Stefaan Franco gaat hier in op argumenten pro en contra het kinderdoopseltop

 

 

 

 

42. Kunnen wij ons kindje in het buitenland laten dopen? Wordt het doopsel dan in België erkend?

Het doopsel wordt wereldwijd erkend in de katholieke Kerk, ongeacht waar het toegediend wordt.
De pastoor of diaken die het kindje doopt, dient het officieel document 'Bediening van het doopsel buiten de eigen parochie' (Notificatio baptismi extra ecclesiam paroecialem propriam collati ac in registro propriae paroeciae inscribendi) in te vullen en te sturen naar de parochie waar het gezin van het kindje gedomicilieerd is, zodat het doopsel ook daar in het doopregister ingeschreven wordt.
Het document heeft Latijnse onderschriften en kan universeel gebruikt worden. top


Artikels over het doopsel


Nieuw leven

 Dit artikel van Johan Van der Vloet verscheen in januari-februari 2012 in de rubriek 'Onderweg' van Don Bosco Vlaanderen, het tweemaandelijks  tijdschrift van de beweging rond Don Bosco.
 Met dank aan Don Bosco Vlaanderen voor de toelating om dit artikel hier ter beschikking te stellen.

Gelovig of niet gelovig, geboorte en nieuw leven brengen je in contact met het ongrijpbare van het leven. Het is zoveel meer dan je verwachtte, dan je zelf kon geven. Tegelijk ervaren mensen t.o.v. dit wonderlijke leven een grote verantwoordelijkheid. Zul je het wel goed doen, zal je kind gelukkig worden? Geboorte en nieuw leven hebben altijd al de grote vragen opgeroepen: Waar komt dat leven vandaan? Wie of wat maakt het mogelijk? En hoe zal dit leven 'lukken'? 

Waarom willen mensen kinderen?
Wanneer mensen van elkaar houden, groeit het verlangen om een kind te krijgen. In die kinderwens speelt zeker een biologisch element. Maar bovenal is er het verlangen om je liefde letterlijk 'levengevend' te laten zijn. Daarom weegt het ook zo zwaar wanneer mensen geen kinderen kunnen krijgen. Tegelijk is een kind krijgen een echte uitdaging: een hulpeloos en soms wel knap lastig – en toch zo schattig - baby'tje verzorgen, je hele leven ervoor omgooien, het is nogal wat! En dan is er nog de taak om dit baby'tje te helpen opgroeien tot een mens die op eigen benen kan staan. Maar ondanks alle zorgen en vermoeidheid ervaren de meeste mensen die kinderen verwachten en opvoeden dit nog steeds als het prachtigste wat hun in hun leven kan gebeuren. In de meeste gevallen zijn kinderen ook heel erg 'gewenst' en gepland. Een trend is wel dat de leeftijd waarop vrouwen de eerste keer zwanger worden, steeds hoger wordt, en er daardoor minder kinderen per gezin zijn. Dat leidt in Europa tot wat men de denataliteit noemt: we krimpen als bevolking en dat heeft zijn implicaties op de financiering van de pensioenen en de dynamiek van de samenleving, een vraag die zeker in de toekomst nog zal spelen! Het fenomeen van de tienerzwangerschappen is het tegenovergestelde: meisjes die op (veel te) lage leeftijd kinderen krijgen. Dat blijft gelukkig een marginaal fenomeen en heeft vaak te maken met het lage zelfbeeld dat deze meisjes hebben. Een kind krijgen geeft hun leven kleur en zin. Maar het is wel een zorg voor de maatschappij om die mensen goed te begeleiden.

Je kind dopen?
De wetenschap leert ons steeds meer over het leven en hoe het ontstond. Maar dat lost niet alle vragen op. Er is 'iets' buitengewoons aan het leven. Nog niet zo lang geleden brachten mensen dit goddelijke spontaan in verband met God en met de Kerk. Tegenwoordig is dat niet meer vanzelfsprekend. Grote onenigheid is er over de vraag of het leven gedragen wordt door een oorsprong of louter toeval zou zijn. Een eenduidig antwoord is er niet op, en als je zelf mama of papa wordt, voel je iets van het wonderlijke, onvatbare van het leven. Vroedvrouw Ann De Clercq zegt het zo: "Een geboorte is zó mooi en zó moeilijk te omschrijven … het is een zeer intense beleving. Zelfs eenvoudig naar een kind kijken, is al een prachtig moment! Een kind is zo spontaan, zo fascinerend … De natuur is complex en alles wordt bestudeerd. Ook al kan er in de wetenschap al veel en weten we veel, toch zijn we tegelijkertijd ook ontzettend beperkt in ons kunnen en kennen. Er moet 'iets' zijn dat we niet met cijfers en wetenschap kunnen omvatten en omschrijven, waar we niet bij kunnen en waar we waarschijnlijk nooit bij zullen kunnen met ons verstand. Dat gevoel heb ik vooral als ik geconfronteerd word met nieuw leven ... Op die momenten kom je bij iets overstijgends." (Nieuwe Leven, p. 27).
Dat is ook één van de redenen waarom er nog relatief veel kinderen gedoopt worden. Je hoort als motivatie vaak dat ouders hun kind ervaren als het mooiste geschenk dat hun ooit is gegeven. En dat ze hun kind alles willen geven. Zin en waarden in het leven horen daarbij. Als ik een doopviering doe, laat ik de ouders altijd een wens schrijven voor hun kind als een soort van 'brief aan God'. Daar schrijven ze echt heel mooie en ontroerende dingen in. Ook de beloften van peter en meter zijn meestal zeer doordacht en hartelijk.
Binnen de Kerk stelt men wel eens de vraag of die motieven voldoende zijn. Moeten we niet 'strenger' worden en mensen weigeren die enkel het ritueel willen en niet echt van plan zijn hun kind 'in de geest van Christus' op te voeden, zoals in het doopritueel gevraagd wordt? Of moet er een apart welkomstritueel komen voor deze categorie, dat geen doopsacrament is? Mgr. de Kesel zegt daarover: "Er zijn veel mensen die het doopsel vragen, niet vanuit een diepe innerlijke verbondenheid met het evangelie, maar omdat ze toch ook niet helemaal afstand willen nemen van deze traditie. Ik neem dit zeer ernstig en doe hen niet af als een 'tweederangs categorie'. Ik vind dat een zeer bevoogdende en weinig respectvolle houding tegenover die mensen. De mensen komen bij jou, ze komen aan de deur van de Kerk kloppen, dan vind ik dat ze goed en met eerbied ontvangen moeten worden. Wij hebben eeuwenlang deze positie als culturele religie ingenomen, wij kunnen die niet in één generatie hautain van ons afschudden. Ik vind dat een klerikale houding. De mensen reageren dan terecht: "In de Kerk moest het vroeger, nu mág het niet, één zaak is gebleven: zij beslissen." Ik denk dat het vandaag echt niet het moment is om de mensen de deur van de Kerk te wijzen. Het is eerder het moment om die deur te openen." (Nieuw Leven, p. 33).

Het sacrament van het doopsel
Wie in de dooppraktijk staat, ervaart dat als wijze woorden. Tegelijk is de doopselvraag wel een gelegenheid om mensen in contact te brengen met wat de doop in zijn diepste betekenis is: dat je kind kind van God wordt. Je kind laten dopen, is je kind laten onderdompelen in Gods oneindige liefde. In de doop wordt het kind de geest van God toegezegd, die het heel zijn leven mag meedragen en die hem verbindt met alle andere gedoopten en zo met de Kerk, die in de eerste plaats de gemeenschap van alle gedoopten is. Door het doopsel druk je eigenlijk uit wie je als mens bent en wat je voor je kind wilt: dat je mag leven, liefhebben en liefde ontvangen, en dat dat je echte geboorteakte is! Het doopsel zegt ook, in die krachtige symbolen van water en licht, dat het kwaad en de dood niet zullen overwinnen, maar dat het leven sterker is dan de dood. Voor de eerste christenen was dat de ultieme betekenis van het doopsel: met Jezus sterven én verrijzen. Het doopsel dat je eeuwig leven geeft dus: nu reeds, wanneer je kiest voor het leven, en over de dood heen. Dat is de unieke boodschap van het christelijk geloof: het licht zal altijd sterker zijn dat de duisternis.

Vooral geschenk, ook opgave
Niet iedereen zal dit met zoveel woorden beamen of uitspreken. Maar het beantwoordt wel aan een diep verlangen in ieder mens. Het doopsel is daarom een echt sacrament: een geschenk van God aan de mensen. Natuurlijk is het ook een opgave: je wordt uitgenodigd en ook uitgedaagd om met je doopsel 'iets te doen', om je waardigheid als kind van God te ervaren en in de praktijk te brengen, te worden wie je bent, – om het met de woorden van Augustinus te zeggen –, wat in je is te ontplooien opdat je gelukkig zou zijn en geluk kan schenken. Door de praktijk van de kinderdoop is dat in de eerste plaats een opgave voor de ouders geworden, maar het kan hen ook verder helpen bij het zin geven aan hun eigen leven. Zo maakt dit sacrament mensen rijker. En daar is het voor bedoeld!


Johan Van der Vloet 

'Nieuw leven' verscheen in Don Bosco Vlaanderen, januari-februari 2012, p. 4-5. Je kunt er het volledige nummer lezen door op de cover van het tijdschrift te klikken.  top

Een kind, een godsgeschenk!? – artikel over doopselcatechese

 Dit artikel van Ria Thaens verscheen in juni 2013 in Samen, het tijdschrift van het bisdom Hasselt.
 Met dank aan Samen voor de toelating om dit artikel hier ter beschikking te stellen.
 Hier vind je het pdf-bestand van dit artikel: pagina 14, pagina 15, pagina 16.


OUDERS VRAGEN OM HUN KINDJE TE DOPEN ...

Alle ouders willen het beste voor hun kind. In een tijd waarin zowat alles te krijgen is, is dat niet eenvoudig, soms zelfs verwarrend. In een verwarrende situatie vallen we bijna vanzelf terug op wat ons vertrouwd is, onze eigen opvoeding. Wat ons deugd deed, willen we ook ons kind meegeven. We stappen in, in de traditie die haar kwaliteit bewezen heeft. Dit kan gaan van heel alledaagse dingen als een uitstap naar de favoriete speeltuin, de manier van verjaardag vieren, het bereiden van gerechten.… tot het laten dopen van een kind.

De tijd dat ouders zonder zich vragen te stellen hun kindje lieten dopen is voorbij. Ouders die vandaag naar de parochie stappen met de vraag om hun kind te laten dopen, hebben daar over nagedacht, er over gesproken. Soms geen eenvoudig gesprek want heel wat koppels zitten niet op dezelfde golflengte inzake geloof. Dat ze vragen om het doopsel wil niet zeggen dat ze bewust als christen met hun kind op weg willen gaan maar wel dat het doopsel voor hen zinvol is en een meerwaarde biedt. Ze maken een positieve keuze. Het is een traditie die ze willen aanhouden. In deze traditie stappen betekent reeds geloven.

Een godsgeschenk met een opdracht
Het kleine kindje vervult ouders met trots en ontzag. Hun hart loopt over van liefde en dankbaarheid. Er wordt lachend gezegd: 'dat hebben wij toch mooi gemaakt he' maar diep in ons hart weten we: 'dit overtreft ons kunnen'. Er is heel veel wat wij zelf niet in de hand hebben, ondanks alle kennis en mogelijkheden. Het kind is ons gegeven. Een kind is een geschenk. Vanuit de traditie waarbinnen we zelf zijn opgegroeid kijken we naar dit geschenk en noemen het een 'godsgeschenk'.

Maar wie is God voor deze jonge ouders? Ze weten het vaak niet goed. Ze voelen ergens dat God te maken heeft met liefde, heelheid, geborgenheid, bescherming. God is gever van het geschenk maar daar houdt zijn rol niet op. Ze hopen dat God door het doopsel hun kind ook verder zal begeleiden en beschermen. Als gemeenschap willen we met hen op weg gaan en steunen.

De voorbereiding op het doopsel heeft een dubbel doel: ouders voorbereiden op de doopviering, maar minstens even belangrijk is ouders op weg te helpen om de gelovige weg met hun kinderen te gaan. Hoe kan je thuis als gezin gelovig op weg gaan in een drukke tijd als deze? Hoe laat je geloof beetje bij beetje meer plaats krijgen in je dagelijks leven?

MET OUDERS IN GESPREK OVER GELOOF EN GOD

Op weg met een gezin of met een hele groep …
In sommige parochies, federaties bestaat de voorbereiding uit een persoonlijk gesprek bij het gezin aan huis. Voordeel is het persoonlijke contact. Je proeft de sfeer in dit gezin. Waar openheid is kan een heel mooi diepgaand gesprek ontstaan. Maar het kan ook dat TV, telefoon, de hond, de kinderen,… het moeilijk maken om tot een dieper gesprek te komen.

Andere federaties kiezen voor een gezamenlijke voorbereidingsavond. Het persoonlijk contact is beperkter maar het samen brengen van jonge ouders in groep heeft ook voordelen. Deze avonden hebben een vooraf bepaalde structuur. Het samen zijn met andere jonge ouders kan vertrouwen wekken en het gesprek vergemakkelijken. Zij zijn samen in dezelfde (onwennige) situatie. Ze hebben dezelfde zorgen, dezelfde verlangens.

Ons eigen geloof leren verwoorden …
Met ouders tot een geloofsgesprek komen is niet eenvoudig. Het brengen van wat algemene geloofswaarheden, het overlopen van symboliek is nuttig en nodig. Toch is het enkel het persoonlijk getuigenis van een beleefd geloof, hoe moeizaam en schroomvol ook, dat anderen zal raken, prikkelen en op weg zetten om zelf dat grote geheim van het geloof te ontdekken.

Een persoonlijk getuigenis vraagt spreken over ons eigen geloof. Voorbereiding van de avond is meer dan afspreken 'wat gaan we doen? Hoe leggen we uit wat het evangelie en de symbolen betekenen?' Het vraagt samen stilstaan bij de vraag 'Wat betekent geloven voor mij? Wie is God voor mij? Waarom heb ik mijn kinderen laten dopen? Welke zijn belangrijke momenten in mijn leven?' Stilstaan en delen bij een woord uit het evangelie of een goed artikel. Youcat, de nieuwe jongerencatechismus kan ons hierbij helpen.

Geloven is … meer dan een verzameling mooie waarden aanbieden
Ouders willen hun kind opvoeden tot eerlijke mensen, die liefdevol, rechtvaardig en met respect in het leven staan. We noemen dat christelijke waarden maar deze waarden zijn niet typisch christelijk. Alle mensen streven naar liefde, verdraagzaamheid en vriendschap. Het zijn universele waarden. Als geloofsopvoeding niet verder gaat dan het bijbrengen van waarden, is het heel normaal dat mensen zich vandaag de vraag stellen waarom je christen moet zijn? Ook mensen die niet geloven kunnen goede mensen zijn en goede dingen doen. Christen zijn heeft dan geen meerwaarde.

Die universele waarden vinden we wel terug in het christendom. Christen zijn, is die waarden beleven in het licht van Christus' voorbeeld, in verbondenheid met de Vader. Het is in navolging van velen in de traditie gaan staan. Er zijn mensen die ons voorgingen in het geloof en inwijden in dat geloof, niet enkel door kennis door te geven maar vooral door het zelf te beleven.

In de traditie van het geloof gaan staan, geloven in de Vader, de Zoon en de Geest is handelen vanuit een eigen verlangen en aanvoelen van wat goed is maar nog verder durven gaan. Je durven toevertrouwen aan de gratuite liefde van God. Aanvaarden dat het laatste woord niet bij jezelf ligt, dat je niet zelf verantwoordelijk bent voor alles in het leven. Leven in het spoor van Jezus. De ander zien als een broer of zus, een geliefd kind van God. God vraagt ons voor die ander te doen wat we voor Hem zouden doen. Vanuit liefde en dankbaarheid jegens God zetten we ons in, ook als het veel van ons vraagt. Ook als we er zelf niet beter van worden. We offeren een stukje van onszelf op om de ander de helpen, om de wereld mooier te maken, uit dankbaarheid voor alles wat we zelf zomaar krijgen. God eren in zijn schepping. We hebben het daar moeilijk mee maar mogen rekenen op de hulp van de heilige Geest.

Vandaag niet makkelijk maar ook 2000 jaar geleden niet. Ook toen stuitte het mensen tegen de borst. Ook toen deed het mensen afhaken. (cfr Joh 6,66) Het kruis opnemen is voor velen dwaasheid en schande. (1 Kor 1,23) Jezus deed grote tekens maar stelde ook vele kleine daden. Hij deed dit alles in sterke verbondenheid met zijn Vader. Dat navolgen, hoe aarzelend en stuntelend ook, vraagt ook van ons een sterke verbondenheid met de Vader. Die Vader die een liefdevolle en barmhartige God is. Zonder de verbondenheid met de Vader worden we dwazen die zichzelf in de vernieling rijden of onverdraagzame extremisten die zichzelf hoger achten dan de doorsnee mensen.

Geloven is dus naast bijbel, leer en traditie ook een persoonlijke relatie met God aangaan. Een relatie die zich uit in het gebed en in onze manier van leven.

Dat element binnenbrengen in het gesprek met ouders is niet eenvoudig. Het is niet de bedoeling hen met zware theologie te ontmoedigen en afschrikken maar deze gedachten verwoorden met voorbeelden uit ons eigen leven, kan wel. We mogen wel proberen duidelijk te maken dat geloofsopvoeding verder gaat dan waarden meegeven en hen uitnodigen om in eigen leven met kleine tekens te getuigen van hun geloof.

Geloof doorgeven vraagt in traditie gaan staan
Geloof doorgeven vraagt in de traditie gaan staan. Gelovig opvoeden zit in heel veel kleine dingen. Regelmatig zondag vieren hoort erbij, helpt, maar veel belangrijker voor geloofsopvoeding is de manier waarop we als ouders in het leven staan dag in dag uit. Kinderen leren vooral door kopieergedrag. Bewust of onbewust nemen ze woorden, gebaren, waarden en spiritualiteit van hun ouders over. Authentiek zijn is dus belangrijk. Geen schijngeloof voorhouden maar je geloof ook niet verbergen voor kinderen.

Tips die we ouders kunnen meegeven:

  • Wees dankbaar voor zoveel kleine dingen die ons zomaar gegeven zijn. Laat het zien, durf het zeggen. (een mooie dag, een goed gevoel, een fijne ontmoeting, een schat van een kind, een vriend die even luistert…).
  • Doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt. Verwacht van een ander niet wat je zelf niet kan waarmaken.
  • Doe zomaar iets goed voor een ander, omdat je weet dat die er heel blij mee is, ook als het voor jou moeite kost, minder of niets oplevert.
  • Durf nadenken over je geloof. Steek vragen en twijfels niet weg. Durf toegeven dat je het ook niet weet en speel de vraag door aan iemand die het misschien wel weet.
  • Probeer in de ander een geliefd kind van God te zien en niet te oordelen of veroordelen.
  • Sta even stil bij je omgaan met het falen en tekorten van anderen.
  • Leren excuseren en vergeving geven.
  • Openheid voor de zondagsviering. Met kleinen kinderen naar de gezinsviering.
  • Tijdens de doopselviering zal de priester het kindje een kruisje geven op het hoofd. Hij zal ouders uitnodigen om dat ook te doen. Je kan dat gebaar elke dag herhalen bij het slapen gaan.
  • Ieder gezin kent zijn rituelen rond slapengaan. Het voorleesverhaaltje kan ook een keer uit de kinderbijbel komen. Naast dat verhaaltje kan er even tijd zijn om terug te kijken naar de dag. Wat heb ik vandaag allemaal gedaan? Wie heb ik ontmoet? Wat was fijn? Wat was niet zo goed? Waar moet ik nog iets mee doen? Dit kan afsluiten met een gebed als het Onzevader maar ook met een eenvoudig dankgebed: 'Dank je wel Jezus voor deze dag. Het was fijn om… Geef ons een goede nacht en blijf ons nabij.'
  • Eens een kerk of kapel binnenwandelen, kaarsje aansteken zomaar voor onszelf of voor iemand anders.
  • Bidden kan heel eenvoudig zijn; 'dank je wel Jezus voor het lekkere eten dat wij vandaag weer krijgen.' 'dank je wel Jezus voor al mijn vriendjes' 'Jezus, mijn oom is ziek, heeft pijn, wil jij hem helpen om sterk te zijn?'

Gedoopt worden is een eerste stap om thuis te komen in het leven en het geloof van de geloofsgemeenschap. Thuiskomen, ingroeien, initiëren vraagt tijd. Het kind krijgt die tijd en mag thuis, op school en in de geloofsgemeenschap leren wie Jezus is. Door het kennismaken met Jezus ook zijn Vader leren kennen en andere mensen die Hem geloven. Dit doorgroeien zal bijzondere betekenis krijgen in de twee andere initiatiesacramenten: de eucharistie en het vormsel.

Ria Thaens
Gezinscatechese bisdom Hasselt

 

top

Doopviering – een blogje

Bron: Blog 'I wonder' van 4 januari 2016

Meestal gaan de doopvieringen in onze parochie door op zondagmiddag, met alleen de doopkindjes en hun families bij elkaar. De andere parochianen merken er dan niet veel van. Maar af en toe wordt er een kindje gedoopt in de wekelijkse zondagsmis. Dat is altijd heel bijzonder.

Op een stoel naast de eerste rij staat een kinderwagen. Daarnaast zitten de jonge ouders. Voor wat er op het altaar gebeurt, hebben ze niet zoveel oog. Voor hen centreert het leven zich rond dit kleine wezentje. De mama trekt een mutsje recht, de papa haalt een fopspeentje uit de zak van zijn nette kostuum. Ook voor de rest van de familie ligt de focus in en om de kinderwagen. De oma's kijken angstvallig en/of vertederd toe, de opa's worden ingepalmd door broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes. De meter aait de baby nog even over zijn bolletje, de peter knipoogt naar de papa.

Toch zijn ze er klaar voor om met de baby naar buiten te komen. De jonge ouders vertellen aan de hele kerk waarom ze deze naam voor hun kindje hebben gekozen. Ze bidden een voorbede waarin ze aandacht vragen voor alle kinderen van de wereld. Het kindje mag het podium op en krijgt water over zijn hoofdje gegoten. De hele kerk houdt de adem in. De baby zal toch niet gaan huilen? De koster heeft het water toch verwarmd tot het lauw is? Alles gaat goed. Alle zintuigen van de baby worden gezegend, zodat wij ervaren dat de Geest van God erin gaat werken: zijn oogjes en oortjes, zijn mondje en neusje, zijn handjes en voetjes. Dan wordt de baby uit handen gegeven aan peter en meter, met achter hen onze hele kerk, die belooft voor dit kind open te staan en op te komen als het nodig is. Onlangs was er een papa die op het einde van het doopritueel stralend van trots zijn baby aan de hele kerk liet zien, waarop een warm applaus volgde.

Een doopviering is een hartverwarmend gebeuren voor onze hele parochiegemeenschap. Want op een doopviering is God weer even heel zichtbaar dichtbij: in de levenskracht van het kindje, in de zorg van de ouders en hun omgeving, en in de onverwoestbare hoop die ons samen draagt. Na een doopviering voelen wij ons allemaal opnieuw gezegend. 

Kolet

Lees hier meer informatie over de blog 'I wonder' ...  

top

 


De liturgie van het kinderdoopsel

 

Als je het doopsel vraagt voor je kind, dan betekent het dat je een stap zet naar de geloofsgemeenschap toe. Dat veronderstelt een keuze. Het doopsel opent immers de deur naar het christelijk geloof.

Het ICL geeft op haar website informatie over het kinderdoopsel en over het verloop van de doopliturgie:

  • Geboorte of doopviering?
  • De voorbereiding
  • Waar dopen?
  • Wanneer dopen?
  • Alleen of samen?
  • Dopen in de zondagseucharistie?
  • En wat na de doop?
  • Het verloop van de doopliturgie (overzicht en toelichting)

Naar informatie over de doopliturgie via de website van het ICL

 

Peters en meters

Artikel: 'Peters en meters vandaag: mee-ouders of geldschieters? Het peter- en meterschap in kerkelijk en maatschappelijk verband.'


In het zomernummer 2011 van Rondom Gezin verscheen het artikel 'Peters en meters vandaag: mee-ouders of geldschieters? Het peter- en meterschap in kerkelijk en maatschappelijk verband'. In dit artikel gaat Judith Cockx in eerste instantie na hoe het peter- en meterschap geëvolueerd is van een kerkelijk initiatief naar een maatschappelijk en vooral familiaal fenomeen. Hiervoor baseert ze zich zowel op wetenschappelijke inzichten als op getuigenissen van ouders, meters en peters. Vervolgens reikt ze enkele handelingsperspectieven aan voor een persoonlijke, hedendaagse invulling van het peter- en meterschap als een religieuze rol.

Hier vind je dit artikel van Judith Cockx: 'Peters en meters vandaag: mee-ouders of geldschieters? Het peter- en meterschap in kerkelijk en maatschappelijk verband'. . top

 

 


Fiere meters en trotse peters – Pastoraal en inspirerend op weg met meters en peters 

   De onderstaande tekst verscheen in het najaar van 2011 in de diocesane bladen Ministrando (bisdom Brugge), Samen (bisdom Hasselt), Pastoralia (Aartsbisdom    Mechelen-Brussel) en in januari 2012 in Daco (bisdom Antwerpen).
   Dit artikel kadert in een reeks bijdragen van IDGP over gezinsthema's.

Op vele geboortekaartjes staan ze eervol vermeld: de fiere meter en de trotse peter. Uitgekozen om van betekenis te zijn voor het pasgeboren kindje: om er voor hem of haar op een bijzondere manier te zijn, om te helpen bij de opvoeding of om mee een geloofsweg te gaan. Of als erkenning voor de deugddoende familie- of vriendschapsband tussen de ouders en de meter en peter, of als vertrouwenspersoon 'voor later' wanneer het nodig is, … Meestal spelen meerdere motieven en verwachtingen mee bij de keuze van een meter of meter, al worden deze niet altijd uitdrukkelijk verwoord.
Ook heel wat niet-gelovige ouders kiezen een meter of peter voor hun kindje. Het geeft aan hoe belangrijk het is om als gezin gedragen en ondersteund te worden.

Kansen tot gesprek

De keuze van een meter of peter en de verwachtingen die leven ten aanzien van een meter of peter kunnen voor parochiaal verantwoordelijken aanknopingspunten zijn om bij jonge of toekomstige ouders de relationele en familiale context ter sprake te brengen. Voor heel wat ouders is het kiezen van een meter of peter niet zo eenvoudig. Soms zijn er vele potentiële peters en meters en is een keuze des te moeilijker. Soms zijn er familiale spanningen of is de kring van vrienden en kennissen eerder beperkt. Een gesprek over de verwachtingen en motieven die meespelen bij de keuze van een meter of peter biedt kansen om de verbondenheid en ondersteuning die het gezin heeft of mist ter sprake te brengen. Gezinnen die weinig gedragen worden, zijn doorgaans kwetsbaar. Voor hen kan de aandacht en betrokkenheid van mensen uit de parochie bijzonder waardevol zijn.

Uitnodigend op weg

Het doopsel van een kindje is voor sommige ouders een aanleiding om de draad met kerk en geloof opnieuw op te nemen of te versterken. Ook voor sommige peters en meters is dat zo. Wanneer meters en peters openstaan voor de gelovige invulling van het meter- en peterschap is een uitnodiging voor de doopselcatechese meestal heel welgekomen. Net zoals een uitnodiging voor andere initiatieven om met petekinderen gelovig op weg te gaan. Denken we maar aan een uitnodiging om naar de Lichtmisviering of de kinderzegening te komen. Of om betrokken te worden bij de voorbereiding op de eerste communie of het vormsel van hun mete- of petekind, of om aan gezinsvieringen deel te nemen.
Sommige peetouders kunnen om allerlei praktische redenen niet of maar af en toe deelnemen aan de activiteiten en vieringen waarop ze uitgenodigd worden. Afstand speelt vaak een rol, net zoals een druk gezins-, beroeps- of sociaal leven. Er zijn ook peters en meters die liever niet betrokken worden bij initiatieven in een kerkelijke context. Een vriendelijke uitnodiging is echter steeds prettig om te krijgen.

Waarderend en bemoedigend op weg

Onder de kerkgangers zijn er heel wat mensen die meter of peter zijn, of die kinderen hebben die zelf ook al meter of peter zijn. Schriftlezingen over kinderen of over doop bieden een gelegenheid om in de homilie te spreken over meter-zijn en peter-zijn en om aanzetten en suggesties te geven voor de invulling van het meter- of peterschap. Heel wat kerkbetrokken peetouders vinden het niet eenvoudig om een goed evenwicht te vinden tussen de gelovige invulling van het meter- en peterschap en het respect voor de soms minimale betrokkenheid op geloof en kerk bij (het gezin van) hun petekind. Het kan een echte bemoediging voor hen zijn wanneer ze met waardering horen spreken over hun er-zijn voor hun petekind en over hun woordeloos getuigenis doorheen de keuzes die ze maken en de waarden die ze voorleven. Het kan verhelderend voor hen zijn om te horen zeggen dat de vrijheid van anderen respecteren moeilijk maar aangewezen is, net zoals het leren aanvaarden van de wegen die petekinderen gaan en de keuzes die ze maken.
Ook wanneer peetouders erg tevreden zijn over de manier waarop ze vorm kunnen geven aan hun meter- en peterschap, doet een woord van waardering en bemoediging veel deugd! Zo kan ook een voorbede voor meters en peters en voor alle mensen die gelovig op weg gaan met kinderen een bemoediging en erkenning zijn.

Inspiratie voor onderweg

Peters en meters zijn meestal blij met heel concrete tips en suggesties om hun rol als tochtgenoot op de geloofsweg van hun petekind in te vullen. Meestal denkt men spontaan aan het geven van een Bijbels prentenboek of een kinderbijbel, een kruisbeeld of Mariabeeldje, een gebedsdobbelsteen, geloofskoffertje of een gebedenboek voor kinderen. Of aan het voorlezen van Bijbelverhalen voor het slapengaan wanneer het petekind komt logeren.
Kinderen zijn dol op dingen waarbij ze actief betrokken worden: een Bijbels stickerboek over bijvoorbeeld Mozes of Jona waarbij ze stickertjes kunnen kleven bij het verhaal. Of wanneer ze samen het fotoalbum van hun doopsel kunnen bekijken en honderduit kunnen vragen naar wat er toen precies met en rondom hen gebeurde en wie er allemaal bij was. Net zoals bij andere fotoboeken krijgen ze vaak niet genoeg van het bekijken en herbekijken van de foto's. Met kleine kinderen liggen hier mooie kansen om op een speelse manier het geloof ter sprake te brengen.

In de Vlaamse kerk zijn er heel wat waardevolle initiatieven voor jongeren en tieners zoals onder meer tentenkampen, tienerweekends, (wereld)jongerendagen, vieringen in de geest van Taizé en pelgrimstochten. Peters en meters kunnen hun petekinderen informeren over deze mooie initiatieven (1) en hen uitnodigen om eraan deel te nemen, eventueel door een gedeelte te sponsoren. Ze kunnen hun petekind voorstellen om eens samen op vakantie te gaan: een weekje (stappen) naar bijvoorbeeld Assisi of Santiago de Compostela, of in eigen land een paar dagen fietsen van abdij naar abdij, met overnachtingen in het gastenverblijf van de abdij en deelname aan het ochtend- of avondgebed van de abdijgemeenschap. Het kan ook heel zinvol en verrijkend zijn om opgroeiende tieners te laten kennismaken met diaconale initiatieven door mee te werken in een lokaal armoede- of welzijnsproject. Zo kan ook een daguitstap met een bezoek aan een sfeervol kerkje of aan een tentoonstelling over christelijke kunst een manier zijn om vorm te geven aan het meter- of peterschap.

Meer concrete tips en suggesties

Op www.gezinspastoraal.be staan onder het luik 'Doopsel' een aantal suggesties voor meters en peters. Deze tips zijn per leeftijdscategorie opgelijst in een document dat kan worden uitgeprint. Andere ideeën zijn altijd welkom op IDGP@kerknet.be

Hilde Pex
Interdiocesane Dienst voor Gezinspastoraal (IDGP) 

Voetnoot:

1. Heel wat van deze initiatieven worden aangeboden door IJD, jongerenpastoraal Vlaanderen. Alle info over het aanbod van IJD staat op www.ijd.be
Info over een aantal andere christelijk geïnspireerde jeugdbewegingen en jongerenorganisaties staat op de website van 'Netwerk voor Pastoraal met jongeren': http://www.netwerkvoorpastoraalmetjongeren.be
Daarnaast zijn er nog andere werkingen en bewegingen die initiatieven rond geloof en leven aanbieden voor kinderen, tieners en jongvolwassenen, zoals bijvoorbeeld de MSC-Lekenbeweging, Samen in Vreugde, Jong Karmel, het samuëlproject. Meer info staat op de website Gezinspastoraal.be, klik door naar het luik 'Opvoeding en geloof' en dan naar 'Geloofscommunicatie'.
Terug naar tekst top


Peters en meters met hun petekindjes

Je hebt familierelaties en je hebt vriendenrelaties. De eerste soort krijg je cadeau, de tweede soort kies je zelf. Daar ergens tussenin zit een relatie die in deze Nieuwjaarstijd wel eens apart vermeld mag worden: die van peters en meters met hun petekindjes.

Het aantal doopsels daalt. Even was ik bang dat daarmee ook die unieke functie van peter of meter in de vergetelheid zou belanden, maar niets is minder waar. Steeds meer worden peters en meters trots op geboortekaartjes vermeld. Veel mensen ervaren het als een eer om voor deze functie gevraagd te worden, als een teken van vertrouwen en vriendschap. Grootouders worden vaak niet meer gekozen als peters of meters, omdat ze al een exclusieve band hebben met hun kleinkind. Broers of zussen van de ouders zijn heel populair, maar ook goede vrienden komen duidelijk in beeld. Veel ouders zoeken peters en meters in de kring van hun leeftijdsgenoten en vergroten zo het netwerk dat ze nodig hebben om het leven met kleine kinderen, een job en een drukke vrije tijd draaiende te houden.

Al maanden vóór de bevalling is een ‘aanzoek’ om peter of meter te worden een heuglijke en ontroerende gebeurtenis, die meteen een extra band schept tussen peter of meter en de ouders-in-spe. En als de baby er eenmaal is, worden peters en meters ingeschakeld voor diverse taakjes: van babysit over verhuisassistent tot stijladviseur voor kamer of outfit. Of ze komen zelf met originele initiatieven op de proppen: verwenbonnen voor de ouders of speciale voorleesrituelen voor de baby. Dat wordt alleen maar beter als de baby een peuter, kleuter en spring-in-het-veld wordt: uitjes en logeerpartijtjes zijn altijd een succes. En in de puberteit is een vertrouwde volwassene die niet de ouderrol hoeft op te nemen een waar godsgeschenk voor elke jongere. Want een peter of meter hoeft niet alles tegen de ouders te zeggen, maar houdt wel altijd het welzijn van zijn petekind voor ogen. Van dergelijke volwassen steunfiguren kun je er tijdens het opgroeien van je kinderen best wel een aantal gebruiken.

Met gelovige opvoeding zijn de meeste peters en meters niet bezig. Of misschien wel, maar dan meestal niet expliciet. Want hun petekind heeft een warm plekje in hun hart en dat wordt snel wederzijds. Naast de ouders is zo’n peter of meter iemand bij wie je extra terecht kunt, iemand voor wie je bijzonder bent, iemand die voor je opkomt. Iemand die leuke dingen met je doet, die naar je luistert en met je praat. Meestal zijn het mensen die de grote waarden delen met de ouders, en het kind dus mee een duwtje in de goede richting geven. Al is het ook fijn en verrijkend dat peters en meters net dat tikkeltje anders zijn dan de eigen ouders, zodat ze hun petekind kunnen inwijden in een stukje wereld dat nog onbekend was. Soms, als peters en meters daarmee bezig zijn, kan dat ook het geloof zijn. Met meter lezen in de kinderbijbel of mee naar de nachtmis mogen of met peter gaan stappen naar een oud bedevaartsoord, kan een heel zinvolle invulling van peterschap zijn. Het kan een gesprek op gang brengen over wat elk van ons nauw aan het hart ligt.

Is het niet heerlijk dat die traditie van peters en meters uit ons geloof komt en dat ze in die nieuwe vorm levendiger is dan ooit? Want peters en meters doen nu veel meer dan enkel een centje geven met Nieuwjaar. En op die manier omringen ze hun petekinderen met liefde en enthousiasme, en vaak ook met veel inzet. Allemaal goddelijke eigenschappen. God geve dat we ook voor andere mooie tradities van ons geloof zo’n nieuwe, warme invulling mogen vinden.

Kolet Janssen
Januari 2017

top

Suggesties voor de invulling van het meter- en peterschap

Hieronder vind je een aantal suggesties om je rol als tochtgenoot op de geloofsweg van je petekind in te vullen.
Deze tips en suggesties staan ook in het document 'Suggesties voor de invulling van het meter- en peterschap' dat je kan afdrukken.
Andere ideeën zijn altijd welkom op IDGP@kerknet.be.

Kleine kinderen (van peuters tot circa 8-jarigen)

  • Een fotoboek over het doopsel van het petekind
    Kleine kinderen zijn dol op het bekijken en herbekijken van foto's. Ze vragen meestal honderduit naar wat er toen met en rondom hen gebeurde.

  • Kleurprenten van Bijbelverhalen
    Wie in Google 'kleurprent' en 'bijbel' intikt, vindt een hele reeks van websites met Bijbelse kleurplaten, meestal met een aanduiding van de plaats in de bijbel waar je het verhaal kan vinden. Je kan de kleurprent laten inkleuren en er het Bijbelverhaal bij vertellen.

    Interessante links zijn onder meer:
    www.religiocando.it of hier voor een rechtstreekse link.
    www.kinderpleinen.nl of hier voor een rechtstreekse link.
    www.bijbelspel.nl of hier voor een rechtstreekse link.

                                                     

  • Bijbelverhalen
    Er zijn mooie bijbels voor peuters, kleuters en jonge kinderen op de markt. Je vindt ze in abdijboekhandels en in liturgische centra.
    Op de webpagina 'Geloofscommunicatie' staan een aantal goede bijbels vermeld. Je vindt er ook enkele besprekingen van kinderbijbels. 

  • Geschenken bij een doopsel, verjaardag, communiefeest of een andere gelegenheid: een Bijbels prentenboek, een kinderbijbel, een Bijbels stickerboek (over bijvoorbeeld Mozes, Jona, de ark van Noach, …), een gebedsdobbelsteen, een geloofskoffertje, een gebedenboek voor kinderen, cd-roms en dvd's over Bijbelverhalen, kerststallen in niet-breekbare materialen (zoals stof, kunststof, hout), … Op de webpagina 'Geloofscommunicatie' vind je meer concrete informatie.
    Deze geschenken zijn te koop in de meeste abdijboekhandels en liturgische centra.

  • Een herinneringsboek bij de eerste communie
    Je vindt herinneringsboeken in abdijboekhandels en in liturgische centra.
    Op de webpagina 'Eucharistie' staan een aantal herinneringsboeken vermeld.

  • Een geschenkabonnement op Naomi, een geloofstijdschrift voor 4- tot 7-jarigen (Uitgeverij Averbode)
    Naar de Naomi-website

  • Een kaarsje branden
    Kinderen branden graag een kaarsje wanneer ze in een kerk of kapel komen. Het zijn mooie momenten om samen met het petekind te bidden en te danken.

Kinderen van 7 tot 12 jaar

  • www.nabbi.be is de kinderwebsite van de katholieke kerk. Nabbi.be biedt kinderen tussen 8 en 12 jaar een plek op het web aan waar ze op een speelse manier kunnen kennismaken met wat in het christelijke geloof belangrijk en waardevol is. Ze leren er op een leuke manier over Jezus, God, geloven, kerk en Bijbel.
    Je kan je doopkind en zijn of haar ouders wijzen op het bestaan van deze informatieve en veilige website, die gratis en reclamevrij is.

  • Een geschenkabonnement op Simon, een geloofstijdschrift voor 7- tot 10-jarigen (Uitgeverij Averbode)
    Naar de Simon-website

  • Een geschenkabonnement op Samuel, een geloofstijdschrift voor 10- tot 13-jarigen (Uitgeverij Averbode)
    Naar de Samuel-website

  • Kinderweekends
    Sommige organisaties binnen de Vlaamse kerk  – zoals bijvoorbeeld Samen in Vreugde – organiseren weekends voor kinderen. Op een speelse manier leren kinderen God (beter) kennen.

  • Een daguitstap met een bezoek aan een kerk of een tentoonstelling over christelijke kunst.

Tieners tussen 12 en 18 jaar

  • Op tocht naar een religieuze plaats
    Je kan samen met je petekind een week gaan stappen ('op pelgrimstocht') of samen enkele dagen vakantie nemen in bijvoorbeeld Assisi, Santiago de Compostela, Taizé, Lourdes, Rome, …

  • Een fietstocht van abdij naar abdij
    In eigen land kan je enkele dagen fietsen van abdij naar abdij en dan overnachten in het gastenverblijf van de abdij. Je kan samen met je petekind deelnemen aan het ochtend- of avondgebed van de abdijgemeenschap.

  • Een weekendverblijf in een abdij

  • Tentenkampen, tienerweekends, (wereld)jongerendagen, vieringen in de geest van Taizé, pelgrimstochten, …
    In de Vlaamse kerk zijn er heel wat mooie initiatieven voor jongeren en tieners. Je kan je petekind hierover informeren en hem of haar uitnodigen om eraan deel te nemen, eventueel door een gedeelte van de kostprijs te sponsoren.
    IJD, jongerenpastoraal Vlaanderen, heeft in elk bisdom een aanbod voor tieners (van 12 tot 16 jaar) en jongvolwassenen (van 16 tot ongeveer 30 jaar).
    Info over een aantal christelijk geïnspireerde jeugdbewegingen en jongerenorganisaties staat op de website van 'Netwerk voor Pastoraal met jongeren':
    Daarnaast zijn er ook andere werkingen en bewegingen die initiatieven rond geloof en leven aanbieden voor jongeren, zoals bijvoorbeeld de MSC-Lekenbeweging (tienerweekends), Samen in Vreugde (tienerweekends) en Jong Karmel (jongerendagen, tienerweekends).

  • Wereldjongerendagen (vanaf de leeftijd van 16 jaar)
    De Wereldjongerendagen (WJD) zijn internationale bijeenkomsten die door de katholieke kerk worden georganiseerd. Om de 3 jaar worden de WJD internationaal georganiseerd, om beurt in een Europees land en in een land van een ander continent.IJD, jongerenpastoraal Vlaanderen, neemt deel aan de Wereldjongerendagen.
    Je kan als meter of peter bijvoorbeeld een gedeelte van de deelnameprijs sponsoren of zelf in de stad waar de wereldjongerendagen plaatsvinden, aanwezig zijn.

  • Diaconale initiatieven, lokale armoede- en welzijnsprojecten
    Je kan je doopkind laten kennismaken met lokale diaconale initiatieven, en samen de handen uit de mouwen steken. Of je kan aan bewustwording werken en samen met je petekind spreken en nadenken over bijvoorbeeld de armoedeproblematiek, onrechtvaardige verhoudingen tussen noord en zuid, het vluchtelingenprobleem, conflicten en geweld, zorg voor het milieu, …

+18-jarigen

  • Wereldjongerendagen (zie hoger)

  • Tentenkampen, vieringen in de geest van Taizé, pelgrimstochten (zie hoger)

  • Diaconale initiatieven, lokale armoede- en welzijnsprojecten (zie hoger)

In het algemeen

  • Los van heel concrete tips en suggesties kunnen peters en meters voor hun petekinderen bidden, hen leren bidden en het geloof ter sprake brengen. De catechese in voorbereiding op de eerste communie of het vormsel biedt kansen om te informeren naar wat tijdens de catechesesamenkomsten aan bod gekomen is. Meters en peters kunnen ook hun interesse tonen voor de godsdienstlessen op school en zo hun belangstelling tonen voor de geloofsweg of de levensbeschouwelijke zoektocht van hun petekind.

  • Het er-zijn van peetouders voor hun petekinderen is op zich al heel waardevol, net zoals het woordeloos getuigenis van meters en peters doorheen de keuzes die ze maken en de waarden die ze voorleven.

  • Op belangrijke christelijke feestdagen kunnen meters en peters een wenskaart sturen naar hun petekind met daarop bijvoorbeeld een afbeelding die naar het feest verwijst.

  • Een postkaartje uit een religieuze plaats kan aanleiding zijn om te vertellen over de motieven om die plaats te bezoeken.

Doopsel voor volwassenen

Je bent 'nooit te oud' om christen te worden en je te laten dopen.
Wie meer wil weten over het doopsel voor volwassenen en over het catechumenaat vindt hierover informatie op www.nooitteoud.be 

De Kerknet redactie schreef een artikel over 'Ik wil gedoopt worden', met aanzetten van antwoord op een aantal veelgestelde vragen.
Naar het online artikel 'Ik wil gedoopt worden' via Kerknet top

Het doopsel van volwassenen – artikel


   'Het doopsel van volwassenen' verscheen in Zeg maar K – 12 – maart 2013, p. 3.
   Met dank aan Zeg maar K voor de toelating om deze bijdragen hier ter beschikking te stellen.
 

Een nieuw fenomeen

De meeste christenen worden gedoopt bij de geboorte. Velen zelfs zo vlug mogelijk na de geboorte. Er moest immers eens iets mislopen! Ondertussen is er echter veel veranderd. Niet alle ouders laten hun kind nog dopen. Vaak omdat ze zelf niet meer gelovig zijn, maar soms ook om aan het kind zelf de keuze te laten. Dit is één van de redenen waarom het alsmaar vaker gebeurt dat volwassenen het doopsel vragen.

Het spreekt voor zich dat dit om een heel andere aanpak vraagt dan wanneer jonge ouders komen met de vraag om hun kindje te dopen. Bij een volwassene wordt er een ganse weg met hem of haar afgelegd. In de Kerk noemt men dit met een geleerd woord het 'catechumenaat'. Het is een traject waarbij diegene die wenst gedoopt te worden een intense voorbereiding krijgt. Dit duurt meestal een gans jaar. In die periode verdiept de doopleerling, want zo wordt hij of zij dan genoemd, zich in het geloof, maakt beter kennis met de figuur van Jezus en neemt deel aan verschillende activiteiten van de kerkgemeenschap. Dit jaar zijn er in Brussel ongeveer een kleine vijftig volwassenen die gedoopt willen worden. Vaak gaat het in Brussel om mensen van buitenlandse origine.

De paasnacht

Het moment waarop een volwassene gedoopt wordt is de paasnacht. De avondviering van paaszaterdag kent immers een sterke symboliek. Ze vindt plaats na zonsondergang en is een viering van licht en duisternis. Jezus, de Verrezene, verlicht onze duisternis. Dit is dan ook het ideale moment om volwassenen te dopen. Ook zij beginnen in zekere zin een nieuw leven, een leven waarin Jezus het licht is op hun pad. Ze worden als het ware 'herboren'.

In die viering ontvangen ze niet alleen het doopsel, maar ook het vormsel en nemen ze voor de eerste keer deel aan de eucharistie. Bij het doopsel van kleine kinderen is dit niet zo. Eerste communie en vormsel komen dan later, meestal op de leeftijd van zes en twaalf jaar. Bij volwassenen gebeuren de drie sacramenten tegelijkertijd, zoals dit ook steeds was in de eerste eeuwen. Doopsel, vormsel en eucharistie worden ook 'initiatiesacramenten' genoemd. Het zijn sacramenten waardoor iemand 'geïnitieerd' en opgenomen wordt in de gemeenschap.

Een hoopvol teken

Overal waar een volwassene gedoopt wordt, brengt dit heel wat met zich mee voor de gemeenschap: instaan voor de begeleiding van de nieuwkomer, hem of haar hartelijk verwelkomen... Maar steeds is dit een vreugdevol en intens gebeuren. Het doet immers deugd te zien hoe jonge mensen uitdrukkelijk en bewust kiezen voor het geloof, en dit in een tijd waar Kerk en geloof niet hoog scoren. Daarom is het doopsel van volwassenen dan ook een hoopvol en bemoedigend teken.

Gino Mattheeuws  top

Publicaties

 

In de reeks magazines 'Leven - wat er écht toe doet' verscheen de volledig vernieuwde uitgave van het doopmagazine 'Opnieuw geboren'. Het magazine werd grondig herwerkt en geactualiseerd en kreeg als titel 'Nieuw leven'.

Geboorte en nieuw leven brengen ons in contact met het ongrijpbare van het leven. Waar komt dat leven vandaan? Wie of wat maakt het mogelijk? En hoe zal dit leven 'lukken'?

We weten steeds meer over het leven en hoe het ontstond. Maar niet alle vragen zijn opgelost. Er is 'iets' dat ons overstijgt, iets goddelijks aan het leven. Nog niet zo lang geleden brachten mensen dit spontaan in verband met God en met de Kerk. Tegenwoordig is dat niet meer vanzelfsprekend. Dit magazine wil de fascinerende wereld van nieuw leven tonen, zoals wetenschap, filosofie en religies die zien, en vooral zoals christenen die zien. Met Special: Je kind laten dopen?

Het magazine kost € 4 en is te koop in de liturgische centra en boekhandels.
Bestelinfo via Halewijn...

 


Sarah Medina, Bij je doop, Kok, 2005, ISBN: 978-90-4350-599-4

Een geschenkboek bij de doop. Het boek groeit als het ware met het kind mee. Jonge kinderen kun je het voorlezen, oudere kinderen kunnen het zelf lezen. Voor dagdelen, feestdagen, activiteiten en stemmingen zijn er korte teksten en gebeden, uit de bijbel of uit het werk van christelijke auteurs.

 

 

 

Pol Hendrix, Een duik in het leven, Halewijn, 2004, ISBN: 978-90-8528-027-9

Dit is een boekje voor ouders die hun kind willen laten dopen. Het is ook bedoeld voor ouders die nog twijfelen. Niet om hen over de streek te trekken, maar om hen te helpen kiezen: dopen of niet dopen. Waarom een kind laten dopen? Wat is er voor? Wat is er tegen? Wat houdt deze keuze in? Vragen om toch even stil bij te staan.

 

 

 

Lutgard Debroey & Anne Vandenhoeck, Ik word gedoopt, Averbode, 2001, ISBN: 978-90-317-1661-8

Dit boek is een ideaal geschenk bij de geboorte en het doopsel van een kindje. Door ruimte die het biedt om eigen foto's of gegevens aan te brengen, wordt het een persoonlijk aandenken aan een bijzondere dag. Tevens geeft het boek een toelichting of illustratie bij de voornaamste symbolen of kernmomenten van het doopsel.

 

 


KBS/VBS, Gedoopt! Album bij het feest van je leven
De doop, het eerste belangrijke ritueel van een kind. Meestal zijn grootouders, ooms en tantes, neefjes en nichtjes en vrienden getuige. In dit mooie album, stevig uitgevoerd met linnen rug, kunnen de mooiste herinneringen aan de dag van de doop worden bewaard en doorgegeven. Familie en vrienden kunnen hun namen en persoonlijke wensen erin schrijven, en er is volop ruimte voor foto's. Het album bevat toepasselijke teksten en korte gebeden.

Meer info via de website van de Katholieke Bijbelstichting

 


Thilo Esser, Uitgenodigd voor het feest. Kinderen voorbereiden op hun doop, KBS Uitgeverij

Kinderen die niet als baby, maar op basisschoolleeftijd worden gedoopt, maken dit sacrament bewust mee. Hoe bereid je hen daarop voor?
Dit nieuwe vrolijke werkboek Uitgenodigd voor het feest van Thilo Esser, vertaald door Martha Hoffenkamp en Kees Bracco Gartner (bisdom Rotterdam), biedt uitgewerkte bijeenkomsten om kinderen op hun doopsel voor te bereiden. De begeleiders kunnen het lesprogramma zelf samenstellen, aangepast aan de tijd van het jaar en de beschikbare tijd.
Voor doopcatechese aan kinderen van ongeveer 6 tot 10 jaar. Ook vol ideeën voor kindercatechese na de eerste communie.

Meer info via de website van de Katholieke Bijbelstichting top

Gedichten

Ik ben geboren

Hier ben ik dan
heel klein en broos
ontloken als een prille roos
in deze wijde wereld.
In een gebaar van tederheid
heeft Hij, die alle leven
beademt met aanwezigheid,
mij het bestaan gegeven.
Hier ben ik dan
zo lang verwacht
met zoveel liefde toebedacht
met zoveel zorg gedragen.
Een zachte droom, een kind van hoop
geweven en geborgen
in het geloof dat deze doop
mij adem geeft voor morgen.

Uit: Lutgard Debroey & Anne Vandenhoeck, Ik word gedoopt, Averbode, 2001

top


Nuttige linken

Je vindt informatie over het doopsel en doopvieringen op:

www.nabbi.be of hier voor een rechtstreekse link

www.catechesebrugge.be

www.ccv.be (doorklikken naar 'regio' en 'materiaal')

www.4ingen.be

www.catechesehuis.be

Over Thomas

Thomas is een interactief platform voor actieve samenwerking tussen alle leerkrachten (r.-k.) godsdienst van alle onderwijs- netten in Vlaanderen.

Partners

Katholiek Onderwijs Vlaanderen (voorheen VSKO) IDKG Faculteit Theologie en Religiewetenschappen logo