Grootouders en geloofscommunicatie

Vrijdag 26 Augustus 2016 - 10:27:59


Opa's & oma's schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven

Jantine Nierop, Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Uitgeverij Kok, 2009, ISBN 978 90 435 1584 9

Jantine Nierop, predikant van de Nederlandse gemeente in Berlijn en moeder van twee dochters, vroeg aan een aantal mensen die zich op de een of andere manier met het christelijke geloof verbonden weten om een brief te schrijven aan hun kleinkind(eren). Niet zomaar een brief, maar eentje waarin ze uitleggen welke rol het christelijke geloof in hun leven heeft gespeeld en wat ze hun kleinkind(eren) hieromtrent toewensen.

Dat leverde een mooie bundeling op van vijftien persoonlijke brieven over onder meer geloof(stwijfel) en hoop, over vertrouwen, dankbaarheid en geluk, over dood, vroeggeboorte, adoptie en scheiding. Menig grootouder weet door de openhartigheid waarmee hij of zij schrijft, echt te ontroeren. Het knappe van deze brieven is dat ze gericht zijn tot vaak jonge kleinkinderen, waardoor de woorden en de taal waarin de grootouders over hun geloof spreken niet hoogdravend en geleerd zijn, maar eerder eenvoudig en helder, met aanschouwelijke vergelijkingen en voorstellingen. De meeste briefschrijvers zijn theoloog, emeritus hoogleraar, dominee of predikant en weten woorden te vinden voor Wie hen draagt, wat hen beweegt en wat ze hun kleinkind(eren) toewensen. Verschillende onder hen geven aan dat de vraag om een brief aan hun eigen kleinkinderen te schrijven hen geholpen en uitgedaagd heeft om gedachten omtrent hun geloof en geloofsbeleving te ordenen en helder op een rijtje te zetten. Doordat alle briefschrijvers uit Nederland komen en meestal ook uit de protestantse kerk, klinkt het woord- en taalgebruik in enkele brieven soms een beetje vreemd in Vlaamse oren – zoals bijvoorbeeld ‘de Here God’ of ‘de gemeente’– maar het is nergens storend. De warme toon en de liefde die uit de brieven spreekt, zijn veeleer hartverwarmend.

Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven nodigt uit om meer dan eens te lezen. Het boek kan een inspiratiebron worden voor andere grootouders en voor iedereen die zoekt en tast naar woorden die uiting geven aan dat wat hem of haar ten diepste beweegt. Het is een boek dat heel wat gelovige (groot)ouders graag zullen lezen en herlezen.

Enkele citaten uit het boek staan hieronder vermeld. Misschien kunnen ze inspireren om zélf ook zo'n brief te schrijven?
top


Ter inspiratie: geloofscommunicatie tussen grootouders en kleinkinderen

Geloofscommunicatie gebeurt op vele manieren: door erover te vertellen, 'al doende' in eenvoudige gebaren en handelingen, door een gelovige levenshouding, met of zonder veel woorden, ... Een bijzondere manier om met (klein)kinderen over het geloof te spreken, is het schrijven van een brief. Het biedt de mogelijkheid om de woorden zorgvuldig en in alle rust te wikken en te wegen.

Vijftien gelovige grootouders uit Nederland deden het al. Ze schreven een heel persoonlijke en openhartige brief aan hun kleinkind(eren), waarin ze vertellen over hun geloof en over wat ze hen hieromtrent toewensen. Hun brieven werden door Jantine Nierop gebundeld in het boek Opa's & oma's schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven.

Alle hieronder vermelde citaten komen uit dit boek. Misschien kunnen ze inspireren om zélf ook zo'n brief te schrijven, als een waardevol en persoonlijk geschenk dat kleinkinderen kunnen lezen en herlezen.


Dat geschenk gun ik jullie ook

"Het overkomt mij nog al eens dat ik grootouders spreek, die vertellen dat hun kleinkinderen nauwelijks meer iets van het christelijke geloof weten. Dat verdriet die grootouders. Ik kan daar inmiddels iets van begrijpen. Zo klein als jullie nu nog zijn, moet ik er niet aan denken dat jullie afstand zouden nemen van het geloof. Want het geloof is het belangrijkste dat er is. Je kunt mij heel veel afpakken, als ik het geloof maar mag houden. Dat geschenk gun ik jullie ook!
Laat ik proberen het kinderlijk eenvoudig op te schrijven. Ik vind het leven soms een feest. En zo heeft God het ook bedoeld, daar ben ik van overtuigd: het leven een feest waarvan je geniet. Maar soms is het leven lastig. Dan gebeuren er dingen waar je verdrietig van zou worden. Zo klein als jullie zijn, hebben jullie daar al genoeg van meegekregen. Maar wat is nu het geheim van het geloof? In dat prachtige, en soms zo moeilijke leven… is Gód gekomen. In de mens Jezus is Hij naast ons komen staan. Ik schrijf dat nu wel zo op, maar het zijn ongelofelijk grote woorden: God is naar ons toe gekomen!
Als je wilt weten wie die God nu eigenlijk is, kan ik niet beter dan je over Jezus vertellen. Dat valt mij niet moeilijk, want door Jezus ben ik gegrepen. Hij laat mij niet los. Bij mij is het ook wel eens leeg en koud van binnen. Maar vroeg of laat komt Hij dan weer in mijn leven terug als een stem die me niet loslaat. Als een verhaal waar ik niet onderuit kan. Hij spreekt mij aan in Bijbelverhalen die soms ineens voor me open gaan."

Uit de brief van Wim Koerselman aan zijn kleinkinderen Giulia en Sarah, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 25-26.  top


Ik hoop dat je in je leven dáár je licht eens opsteekt

"Wij hebben deze wereld en onszelf niet bedacht, dit leven hebben we op de een of andere manier gekregen. En daardoor kan ik er niet anders dan een soort proefwerk, een opdracht, in zien. Dat vraagt wel wat van ons: dat wij deze aarde niet bederven, maar zorgen dat onze kinderen er straks ook gelukkig mee kunnen zijn. Dat wij echte aandacht hebben voor elkaar, vaders en moeders voor hun kinderen, en kinderen voor hun ouders. En voor hen met wie we op school of tijdens ons werk of waar ook omgaan. Dat wij onrecht haten en de vrede zoeken tussen de volkeren. Alleen dan blijft het leven leefbaar, alleen dan heeft deze aarde toekomst.
Die aandacht, die zorg, die liefde, die is ons niet aangeboren, daar moeten we ons best voor doen. Die moet ons gegeven worden vanuit de bron van dit leven zelf. Van ‘God’.
Nergens heb ik daarover wijzere dingen gevonden dan in de heel oude verhalen van het volk Israël, waardoor onze wereld zo diepgaand is bestempeld. Dit hoop ik, dat je in je leven dáár je licht eens opsteekt…"

Uit de brief van Carel ter Linden aan zijn kleinkind Miguel, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 34-35. top


Je bent een bemind en beminnelijk mensenkind

"Ik wens je een leven toe waarin niet ‘zondenbesef’, het besef dat je tekort schiet, je dagen en nachten beheerst, maar het besef dat je een bemind en beminnelijk mensenkind bent. Bemind door God, bemind door je ouders, bemind door je grootouders. Niet omdat je zoveel uitzonderlijks presteert – mag ook wel, maar is niet noodzakelijk – maar omdat je bent wie je bent. Pim en ik vinden jullie sowieso alle zes, zo verschillend als je bent, heel bijzonder, heel waardevol en lief. Weten dat je een waardevol mens bent geeft ruimte om aandacht en liefde te besteden aan anderen. God is daarbij nog veel ruimer en wijzer en liefdevoller dan mensen. Dus als er eens iets mis gaat, dan zegt God: ‘We beginnen gewoon weer opnieuw met een schone lei.’ Ik wens je in Gods naam een ontspannen leven toe."

Uit de brief van Riet Bons-Storm aan haar zes kleinkinderen, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 40-41. top


Jij hoeft niet te geloven zoals ik geloof

"Jij hoeft niet te geloven zoals ik geloof. Jij bent anders en God gaat met jou een andere weg dan met mij. Je zei eens – je was vijf, denk ik – na een kerkdienst die je had bijgewoond: ‘Opa, ik word ook dominee, want dan krijg ik veel geld.’ Want jij dacht dat het collectegeld in de portemonnee van de dominee terechtkwam. Hoewel mijn Baas me van veel voorziet, hebben de collecten een andere bestemming. Ik herinnerde me dat ik dacht: wat zou dat mooi zijn, een kleinzoon die in het spoor van zijn grootvader gaat.
Belangrijker dan mijn spoor te gaan is dat jij je bestemming vindt en in die bestemming gelukkig wordt. Vermoedelijk zien jouw levensweg en geloofsweg er heel anders uit dan die van mij. Ik geloof dat God zich met ieder mensenkind persoonlijk wil verbinden. De manier waarop die verbinding tot stand komt en die verbinding zich ontwikkelt, verschilt van persoon tot persoon.
Als je als kind bij ons logeerde, bracht ik je naar bed. Ik vertelde dan vaak een verhaal over een jongetje dat precies zo oud was als jij. Wat dat jongetje die dag had meegemaakt, kwam precies overeen met wat jij had meegemaakt. Hoewel hij geen Thomas heette, zoals jij, herkende jij je in het verhaaltje. ‘Dat ben ik!’ riep je dan. Snel daarna viel je in slaap.
Van harte wens ik je toe dat je vaak in je leven een verhaal hoort waarin jij jezelf herkent. Dat je vertellers ontmoet die jou zien en begrijpen. Zelf ontmoet ik zulke vertellers ook, bij vrienden, in mijn werk en in de Bijbel. Ik luister, en zonder dat mijn naam genoemd wordt weet ik: dat ben ik, het gaat over mij! Ik ben gezien, gehoord en gevonden. Dát, lieve jongen, is het mooiste wat je kan overkomen."

Uit de brief van Piet Schelling aan zijn kleinzoon, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 46-47. top


Waar woont God, mama?

"Dan denk ik aan Bé, die als klein jongetje vroeg: ‘Waar woont God, mama?’ Ik zei: ‘Overal waar mensen lief voor elkaar zijn.’ ‘Dan woont Hij hier’, zei Bé en ging weer spelen. Zo dichtbij, zo ‘onder ons’ kan God zijn."

Uit de brief van Marijke de Bruijne aan haar kleindochters, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 79. top


God - een werkelijkheid, Aanwezigheid, die zich soms laat kennen

"Tegelijk is wat wij ‘God’ noemen een groot geheim. Dat noemen wij ‘mysterie’: een werkelijkheid waar wij weet van hebben, maar die wij niet kennen zoals wij het dagelijkse leven kennen. Een werkelijkheid, Aanwezigheid, die zich soms láát kennen. De manier waarop kan heel verschillend zijn. Mensen spreken daar soms over, de Bijbel vertelt erover. Het is zo groot en tegelijk zo intiem dat wij dat ‘heilig’ zijn gaan noemen. Heilig betekent ‘helend’ en dat doet zo’n ervaring, vaak voor de rest van je leven. Het kan een moment zijn, maar ook een door de tijd meelopend gevoel dat je gedragen wordt, zoals ik heb ervaren in de tijd dat opa Bas was overleden. Ik was niet alleen en dat heeft mij erdoor gehaald en weer leren leven. Dat raak je je hele leven niet kwijt.
En dat is wat ik jullie toewens, dat je deze Aanwezigheid, die wij uit verlegenheid de naam God hebben gegeven, mag ontmoeten en kennen. Dat kun je het leven aan en ook de akelige dingen die in elk leven gebeuren. Dan heb je een stuur dat je op de goede weg houdt zodat je, na kortere of langere tijd, weer van het leven kunt genieten."

Uit de brief van Marijke de Bruijne aan haar kleindochters, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 79-80. top


God verliest zijn kinderen nooit uit het oog

"Morgen ga ik preken over Lucas 15 vanaf vers 11. Daarin gaat het over een vader en zijn twee zonen. En eigenlijk gaat het daarin over God en de mensen. Het mooie van dat verhaal vind ik dat over de vader wordt gezegd (en dus eigenlijk over God) dat hij zijn kinderen nooit uit het oog verliest. Hij ziet hen, ook al zijn ze ver weg, en hij staat altijd met de armen naar hen uitgestrekt en heeft ze voortdurend in zijn hart. Ik vind het een prachtverhaal."

Uit de brief van Ries Nieuwkoop aan zijn kleindochter Madelief, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 92. top


Elk baby'tje dat geboren wordt is een echt wonder

"Als ik zie hoe mensen van een verschillend geloof nu met elkaar omgaan, en niet alleen witte mensen, maar ook gekleurde vrouwen en mannen, wat een verschil met toen ik klein was… Jullie gaan om met kinderen van allerlei culturen en geloven, geweldig vind ik dat. Want al die mensen zijn geschapen door God. Dat geloof ik nog steeds en ik vind elk baby’tje dat geboren wordt een echt wonder! Of het nu een moslimkindje is of een hindoekindje of een kindje zonder bepaald geloof.
Het is nu – terwijl ik dit schrijf – vlak voor kerstmis; ik vind dat het mooiste feest dat er is. Juist omdat we dan in de christelijke traditie vieren dat God het liefst dicht bij de mensen is. Een dat verhaal van dat kindje in de kribbe, het kindje Jezus, dat betekent voor mij dat de liefde van God zichtbaar wordt in het aller-, allerkleinste en het meest kwetsbare: een baby’tje. Jullie mama had dat goed door. Zij vertelde vorig jaar dat we met kerstmis de verjaardag van het kindje Jezus vieren. En ik zie de foto voor me waarop jullie met kerstslingers in je haar en je feestjurken aan uit volle borst ‘Lang zal hij leven’ zingen. Dát is nog eens een kerstliedje!"

Uit de brief van Annego Hogebrink aan haar kleinkinderen Lotus en Sofie, in Jantine Nierop,
Opa’s & oma’s schrijven. Wat ze hun kleinkinderen willen meegeven, Kampen, Kok, 2009, p. 105-106. top


Ideeën over en ervaringen met geloofscommunicatie: Huis van vertrouwen – Gelukkig gezin

Heel wat grootouders verlangen ernaar om hun geloof in een liefdevolle God door te geven aan hun kleinkinderen, om hen ‘iets’ mee te geven dat hen helpt om op te groeien tot gelukkige mensen, ‘iets’ dat hen vertrouwen geeft in het leven.

Vele gesprekken met ouders en grootouders lagen aan de basis van ‘Het huis van vertrouwen’, een vormingsmodule over geloofscommunicatie, die ontwikkeld werd door de dienst Gezinspastoraal in het bisdom Gent.


Het beeld van een huis – met fundamenten, buiten- en binnenmuren, ramen, leidingen en een dak – is het uitgangspunt om te spreken over liefde, geloof, hoop, roeping, tijdsbeleving, lichaam, (Bijbel)verhalen, gebed en (kerk)gemeenschap.

Katie Velghe werkte de ideeën van ‘Huis van vertrouwen’ uit tot een boek dat de titel ‘Gelukkig gezin – Zin vinden in het leven van elke dag’ meekreeg. Het verscheen in het voorjaar van 2012 bij Uitgeverij Lannoo.


De vormingsmodule ‘Huis van vertrouwen’ vormde tevens de basis voor het uitwerken van de vorming ‘Vertrouwen in tijden van onzekerheid’ voor KVLV en Landelijke Gilden. Deze werkmap biedt werkvormen aan om met de inhoud van ‘Huis van vertrouwen’ en ‘Gelukkig gezin’ aan de slag te gaan.


Alle informatie over 'Huis van vertrouwen' en 'Gelukkig gezin' is samen met de bijbehorende werkmap en het bijbehorende materiaal te vinden op de webpagina 'Met kinderen bouwen aan een huis van vertrouwen'.  top


Kinderen en spiritualiteit

Rebecca Nye, Kinderen en spiritualiteit, Uitgeverij Altiora, Averbode, 2014

'Kinderen en spiritualiteit’ is een uniek boek dat ingaat op de vraag “Ervaren kinderen een eigen spiritualiteit en waarom is het belangrijk om deze te ondersteunen?” Dit boek biedt een toegankelijke inleiding op spiritualiteit van kinderen. Theorie en praktijk worden samen aangeboden, met als belangrijkste thema’s: kindertijd als een natuurlijke bron van spiritualiteit, wegen om kinderen te helpen bij het waarderen en uitdrukken van hun spiritualiteit, de rol van een christelijke inbreng in de vroege spirituele ontwikkeling.

Elk hoofdstuk bevat vragen voor discussie, en suggesties om de spirituele beleving te ontwikkelen.
Het boek is uitermate geschikt voor leerkrachten, docenten, catechisten, pastores, ouders, grootouders, ...

Tijdens de boekvoorstelling van 8 november 2014 in Leuven vertelden Caroline Decanniere, Joke Vermeire en Kolet Janssen over de inhoudelijke accenten van het boek, over de nieuwe inzichten die ze opgedaan hadden en over de relevantie ervan voor hun werkveld en voor hun omgaan met kinderen.

Caroline Decanniere bleef vanuit haar ervaringen met kinderen stilstaan bij de zes criteria die auteur Rebecca Nye via het Engelstalige letterwoord S.P.I.R.I.T. aanreikt voor het omgaan met kinderen: de sacrale ruimte, het creatieve proces, het stimuleren van de verbeelding, het groeien in relatie met elkaar en met God, het ondersteunen van intimiteit, veiligheid en vertrouwen.

Joke Vermeire, pas een paar maanden geleden moeder geworden, werd getroffen door de visie op kinderen: kinderen zijn volwaardige partners en geen ‘wezens op weg naar …’. Joke neemt het vertrouwen in de mogelijkheden van kinderen mee, zowel in de opvoeding van haar zoon als in haar omgaan met kinderen tijdens godsdienstlessen, Godly Play sessies en andere pastorale activiteiten met kinderen.

Op de vraag wat haar het meest trof in het boek en wat zij het meest belangrijke vond, antwoorde Kolet Janssen het volgende: “De volgende uitspraak wil ik nooit meer vergeten: Kinderspiritualiteit is de vele manieren waarop God bij kinderen is en kinderen bij God zijn. (p. 20). Dat trof me omdat ik denk dat het ook opgaat voor spiritualiteit op elke leeftijd: spiritualiteit is de manier waarop God bij mensen is en mensen bij God zijn. Dat geeft meteen de hele diepte en de hele breedte van spiritualiteit weer. Als ik over mijn eigen spiritualiteit spreek als ‘de manier waarop God bij mij is en ik bij God ben’, werkt dat uitermate bevrijdend en verruimend.“

Over de auteur:
Dr. Rebecca Nye is samen met David Hay auteur van het succesvolle ‘The Spirit of the Child’. Zij bracht ‘Godly Play’ naar het Verenigd Koninkrijk en was verantwoordelijk voor het project ‘Godly Play and Children’s Spirituality’ aan Cambridge University Divinity School. Rebecca Nye is psychologe en was researcher aan de universiteiten van Nottingham en Cambridge en aan Anglia Ruskin University. Zij is nu consulent en docent in spiritualiteit van kinderen.

Meer informatie via Uitgeverij Altiora Averbode

Meer informatie over Godly Play top


Gespreksavond voor (groot)ouders 'Een huis van vertrouwen'

Gespreksavond voor (groot)ouders: geloofscommunicatie met (klein)kinderen

Heel wat ouders verlangen ernaar om ‘iets’ aan hun kinderen door te geven. ‘Iets’ dat hen helpt om op te groeien tot gelukkige mensen, ‘iets’ dat hen vertrouwen geeft in het leven, ‘iets’ dat hun eerste communie of vormsel op een zinvolle manier voorbereidt. Maar wat kun je vandaag aan je kinderen doorgeven? En hoe kun je dat doen?
Uit vele eigentijdse verhalen en getuigenissen van ouders die trachten hun geloof door te geven blijkt dat we het minder ver moeten zoeken dan we denken. In het dagdagelijkse leven zitten vaak al heel wat aanknopingspunten om te werken aan gelovig vertrouwen. Niet zelden wijzen kinderen zelf de weg.
Tijdens een gespreksavond voor (groot)ouders wordt op zoek gegaan naar zinvolle manieren om als gezin ‘gelovig’ in het leven te staan. Samen wordt gebouwd aan een inspirerend en herkenbaar model van een ‘huis van vertrouwen’, waar kinderen veilig kunnen opgroeien tot levenskrachtige en hoopvolle mensen. Dit huis bestaat uit heel eenvoudige bouwstenen, zoals lichamelijke zorg en een heilzaam leefritme, het bepalen van grenzen en het vertellen van verhalen.

Meer informatie via IDGP

In Tertio van 28 september 2009 verscheen het artikel ‘Koesteren is ook geloof doorgeven’. Sarah Vangheluwe interviewde Han Koole en Katie Velghe over ‘Het huis van vertrouwen’, een model van geloofscommunicatie met kinderen. top


Opa en kleindochter fietsen samen geregeld naar ‘hun’ kapel – bijdrage in Kerk&leven

In Kerk&leven van 18 december 2013 (p. 12) verscheen een bijdrage van Jozefien Van Huffel over een opa die geregeld met zijn kleindochter naar ‘hun’ kapel fietst.
Een inspirerend stukje over geloofscommunicatie tussen grootouders en kleinkinderen.

Naar ‘In een bos van huizen. Opa en kleindochter fietsen samen geregeld naar ‘hun’ kapel’  top


Aan de slag met Bijbelverhalen

Godly Play, Bibliodrama, Bijbelse symboolpanelen en kamishibai zijn methodieken om met Bijbelverhalen aan de slag te gaan. Ze zijn mogelijk vanaf jonge leeftijd.
Achtergrondinformatie over deze methodieken vind je op de webpagina ‘Aan de slag met Bijbelverhalen’.

Je vindt hier ook informatie over Bijbelse volksspelen, over kleurprenten van Bijbelse verhalen en over ‘Bijbel in 1000 seconden – werkmap bij het liturgisch jaar’.

Naar de webpagina 'Aan de slag met Bijbelverhalen'
 

       top


Ideeën om kleinkinderen bij de advent te betrekken

In Kerk&leven van 13 oktober 2010 (editie Bisdom Gent) verscheen het artikel 'Kiezen voor advent'.

Hierin geeft Katie Velghe ideeën om kleinkinderen bij de advent te betrekken: een adventstafeltje, een kerststal waarbij Maria en Jozef eerst een lange tocht over vensterbanken en kasten maken, alvorens ze op kerstavond in de stal belanden, een adventskalender, een engelenspel, ...

De volledige tekst vind je op de webpagina 'Gezinsspiritualiteit'

 

 

top


Intergenerationeel leren - Leren van en aan elkaar

Intergenerationeel leren is een leren waarbij verschillende generaties van elkaar leren. Intergenerationele catechese is 'wederkerig geloofsleren': kinderen en volwassenen leren van en aan elkaar.

An Mollemans schreef hierover het artikel: 'Leren van en aan elkaar. Generaties brengen elkaar in contact met God'. Het verscheen in KERK&Leven van 13 oktober 2010 (editie Aartsbisdom). Het artikel is een verkorte versie van 'Intergenerationeel leren over God, ruimte om te leren van en aan elkaar.'
Hieronder vind je beide teksten.
 

Leren van en aan elkaar. Generaties brengen elkaar in contact met God.

Intergenerationeel leren over God, ruimte om te leren van en aan elkaar.   top


Opvoeding en geloof

Op de webpagina over geloofscommunicatie vind je informatie over kinderbijbels, Bijbelse prentenboeken, boeken over geloven, eerste communie en vormsel, cd's en dvd's over bijbelverhalen, kerststallen voor peuters en kleuters, geloofstijdschriften, interessante websites voor kinderen, initiatieven voor jongeren, enzovoort.
Er is ook een luik over sacramenten en over 'Zondag vieren met kinderen en jonge gezinnen'top


Een woord van waardering van paus Benedictus XVI voor de opvoedkundige rol van grootouders

Paus Benedictus XVI prees op zondag 26 juli 2009 – de feestdag van de Heilige Anna – na het angelus de rol van de grootouders bij de overdracht van het geloof. “Ik roep U op om te bidden voor de grootouders, die in gezinnen vaak de behoeders en getuigen van de fundamentele waarden van het leven zijn. De opvoedkundige rol van grootouders is uiterst belangrijk en wordt dat steeds meer wanneer de ouders om allerhande redenen niet langer in staat zijn hun kinderen terzijde te staan. Ik vertrouw alle grootouders in de wereld toe aan de bescherming van de Heilige Anna en Joachim.”

Bron: KerkNet nieuwsbrief d.d. 27 juli 2009. top
 

 

 

Over Thomas

Thomas is een interactief platform voor actieve samenwerking tussen alle leerkrachten (r.-k.) godsdienst van alle onderwijs- netten in Vlaanderen.

Partners

Katholiek Onderwijs Vlaanderen (voorheen VSKO) IDKG Faculteit Theologie en Religiewetenschappen logo